Chapter Title : മാളവിക 5 [Abhisha]

ഒപ്പിച്ചു കാണും. എന്തായാലും ഇപ്പോൾ ബ്രേക്ക് ടൈം ആയില്ലേ, നമുക്ക് പോയി ഒരു ചായ കുടിച്ചാലോ? മനസ്സിനൊരു ആശ്വാസം കിട്ടും."

മാളവിക: "ശരി സാർ, എനിക്കും നല്ല തളർച്ച തോന്നുന്നു. ഒരു ചായ കുടിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും."

അവൾ എഴുന്നേറ്റ് സാരിയുടെ ഞൊറികൾ ഒന്നുകൂടി ശരിയാക്കി. വിനോദ് സാർ അവളുടെ ഓരോ ചലനവും ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടുപ്പിലെ ആ വടിവ് സാരിക്ക് മുകളിലൂടെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം മിന്നി.
അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് സ്കൂൾ കാന്റീനിലേക്ക് നടന്നു. വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്കിടെ അവരുടെ കൈകൾ തമ്മിൽ ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സ്കൂൾ കാന്റീനിലെ ആ ഇടുങ്ങിയ മൂലയിലുള്ള ടേബിളിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായിരുന്നു. ചായയുടെയും വടയുടെയും മണം അവിടെയാകെ പടർന്നുനിൽക്കുന്നു. മാളവിക ഇരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ മെറൂൺ സാരിയുടെ തലപ്പ് വീണ്ടും തോളിൽ നിന്നും അല്പം വഴുതിമാറി. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ ബ്ലൗസ് ശരീരത്തോട് ഒട്ടിച്ചേർന്നു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

വിനോദ് സാർ മാളവികയുടെ നേരെ എതിരെയുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു. മേശയ്ക്കടിയിലൂടെ അദ്ദേഹം തന്റെ കാൽ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീക്കി. മാളവികയുടെ മൃദുവായ കാലുകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാന്റ്സ് ഉരസുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. അവൾ ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടി കാലെടുക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും, വിനോദ് സാറിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ പ്രത്യേക തിളക്കം കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്കൊരു കുസൃതി തോന്നി. അവൾ തന്റെ കാലുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലുകളോട് ചേർത്തുതന്നെ വെച്ചു.

അപ്പോഴാണ് കാന്റീൻ നടത്തുന്ന ദാസേട്ടൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത്.
ദാസേട്ടൻ: "എന്താ സാറേ... ഇന്ന് ടീച്ചറും കൂടെയുണ്ടല്ലോ? കഴിക്കാൻ എന്താ വേണ്ടത്? നല്ല ചൂട് ഉഴുന്നുവടയുണ്ട്."

വിനോദ് സാർ: (മാളവികയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട്) "എന്താ ടീച്ചറെ... നമുക്ക് ആ ഉഴുന്നുവട തന്നെ എടുക്കാം അല്ലേ? എനിക്ക് വടയാ ഭയങ്കര താല്പര്യം."
അദ്ദേഹം 'വട' എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ മാളവികയുടെ വയറിലെ ആ വടിവൊത്ത പൊക്കിൾച്ചുഴിയിലേക്കാണ് നോക്കിയത്. മാളവികയ്ക്ക് ആ ഡബിൾ മീനിംഗ് മനസ്സിലായി. അവൾ മുഖം താഴ്ത്തി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

മാളവിക: "ശരി ദാസേട്ടാ... രണ്ട് ചായയും നാല് വടയും എടുത്തോളൂ."
ദാസേട്ടൻ പോയതും വിനോദ് സാർ പതുക്കെ