Chapter Title : മാളവിക 5 [Abhisha]

മേശയിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം മാളവികയുടെ മെറൂൺ ബ്ലൗസിന്റെ ആഴമുള്ള കഴുത്തിലേക്കായിരുന്നു.

കുനിഞ്ഞിരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ ആ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ അരികുകളും, അതിനുള്ളിൽ തിങ്ങിനിൽക്കുന്ന മാറിടത്തിന്റെ വശ്യതയും അദ്ദേഹത്തിന് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.വിനോദ് സാർ: "ഈ മെറൂൺ കളർ നിനക്ക് ശരിക്കും ചേരുന്നുണ്ട് മാളവിക.

ബസ്സിലെ തിരക്കിലൊക്കെ പെട്ടതുകൊണ്ട് സാരി ആകെ ഒന്ന് അലങ്കോലപ്പെട്ടെങ്കിലും, ആ ഒരു 'മെസ്സി ലുക്ക്' നിനക്ക് കൂടുതൽ ഭംഗി നൽകുന്നുണ്ട്."

അദ്ദേഹം തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് മേശപ്പുറത്ത് താളം പിടിച്ചു. ഇടയ്ക്ക് മനപ്പൂർവ്വം എന്നോണം മാളവികയുടെ കയ്യിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിരലുകൾ തട്ടി. ആ സ്പർശനത്തിൽ മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.

മാളവിക: "സാർ ചുമ്മാ എന്നെ കളിയാക്കുകയാണോ? വിയർത്തു കുളിച്ചു നിൽക്കുന്ന എന്നെ കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയാ സാർ?

ദാസേട്ടൻ ചായയും വടയുമായി വന്നപ്പോൾ അവർ സംഭാഷണം നിർത്തി. വട കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ വിനോദ് സാർ തന്റെ കാൽ അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് പതുക്കെ ഒന്ന് തിരുകി. മാളവികയുടെ തുടകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാൽമുട്ടുകൾ അമർന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി.

ചൂടുള്ള ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു. വിനോദ് സാർ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ അവളുടെ ആ ഭാവങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
മാളവിക: "സാർ... ആ ക്ലാസ്സിൽ സൗമ്യ ടീച്ചറുടെ പകരക്കാരിയായി പോയപ്പോൾ ലാസ്റ്റ് ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്ന രണ്ട് കുട്ടികൾ. എനിക്ക് അവരുടെ പേര് അറിയില്ല,
വിനോദ് സാർ: (ചായ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തിവെച്ച് താല്പര്യത്തോടെ) "അതെയോ? എങ്ങനെയുള്ളവരാണ് അവർ? ഒന്ന് വിവരിക്കാമോ?"

മാളവിക: "ഒരാൾ കുറച്ച് പൊക്കമുള്ള, കയ്യിൽ ഒരു കറുത്ത ചരട് കെട്ടിയ പയ്യനാണ്. കൂടെയുള്ളവൻ എപ്പോഴും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഓരോ ഡബിൾ മീനിംഗ് തമാശകൾ പറയുന്ന ഒരു ടൈപ്പ്. അവർ രണ്ടുപേരും കൂടി സംശയം ചോദിക്കാനെന്ന പേരിൽ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു. ഒരാൾ പാട്ടൊക്കെ പാടി എന്നെ കളിയാക്കാൻ നോക്കി.

വിനോദ് സാർ ഒന്ന് ആലോചിച്ച ശേഷം പുഞ്ചിരിച്ചു.
വിനോദ് സാർ: "അത് ദീപക്കും ശ്യാമും ആയിരിക്കും. അല്ലേ ടീച്ചർ?"
മാളവിക: "അതെ സാർ! കുട്ടികൾ അവരെ ആ പേര് വിളിക്കുന്നത്