Chapter Title : മാളവിക 1 [Abhisha]

കൂട്ടുകാരനല്ലേ. അവന്റെ പണിക്കാർക്ക് താമസിക്കാൻ ഒരിടമില്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ സഹായിക്കുന്നത് നല്ലതല്ലേ."

മാളവികയ്ക്ക് എന്തോ ഒരു പന്തികേട് തോന്നി. ആ പണിക്കാർ ആരായിരിക്കും? അവരുടെ വരവ് തന്റെ സ്വൈര്യജീവിതത്തെ ബാധിക്കുമോ എന്ന് അവൾ ഭയപ്പെട്ടു.

മാളവിക: "അച്ഛാ...എന്തിനാ അച്ഛാ നമ്മുടെ ഈ സമാധാനം കളയുന്നത്? നമുക്ക് ആ പണത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ലല്ലോ. അപരിചിതരായ ആളുകൾ നമ്മുടെ പറമ്പിൽ താമസിക്കുന്നത് ശരിയല്ല."

അച്ഛൻ പെട്ടെന്ന് കയ്യിലിരുന്ന പ്ലേറ്റ് മാറ്റിവെച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു. മാളവിക അച്ഛനെ ഇത്രയും ദേഷ്യത്തിൽ ഇതിനുമുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല.

അച്ഛൻ: (സീറ്റിൽ നിന്ന് ദേഷ്യപ്പെട്ട് എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട്) "മതി മാളൂ! നീ എന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ വരണ്ട. ഈ വീട് ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയതാണ്, ഇതിന്റെ കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കാൻ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. ജോസഫ് പറഞ്ഞത് ഞാൻ കേൾക്കും. രാഹുലിന്റെയും നിന്റെയും അഭിപ്രായം ചോദിച്ചതല്ല ഞാൻ, എന്റെ തീരുമാനം അറിയിച്ചതാണ്."

മാളവിക തളർന്നുപോയി. അവൾ അമ്മയെ നോക്കിയെങ്കിലും അമ്മ പേടിയോടെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു.

അച്ഛൻ: (ഉച്ചത്തിൽ) "ഇനി ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരക്ഷരം മിണ്ടിപ്പോകരുത്. ഞാൻ പറയുന്നതാണ് ഈ വീട്ടിൽ നടക്കുക. നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും അടുത്ത ആഴ്ച അവർ അവിടെ താമസം തുടങ്ങും. വേണമെങ്കിൽ നീ നിന്റെ മുറിയിൽ അടച്ചിരുന്നോ, പക്ഷെ എന്റെ തീരുമാനത്തിൽ മാറ്റമില്ല!"

അത്രയും പറഞ്ഞ് അച്ഛൻ ദേഷ്യത്തോടെ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് പോയി.

അച്ഛൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടു പോയതിനുശേഷം മാളവിക അവിടെത്തന്നെ കുറച്ചുനേരം സ്തംഭിച്ചു നിന്നു. കണ്ണുനീർ തടയാൻ അവൾ പണിപ്പെട്ടു. പകുതി കഴിച്ച ചോറ് അവൾക്ക് ഇറക്കാൻ തോന്നിയില്ല. എങ്കിലും, വീട്ടിലെ അച്ചടക്കം തെറ്റിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി