Chapter Title : മാളവിക 2 [Abhisha]

പറഞ്ഞാൽ നിനക്ക് മനസ്സിലാകില്ലേ?"

രാഹുൽ: "ഓ, നിന്റെ ഒരു പ്രൈവസി! അവിടെ വരുന്നത് പാവപ്പെട്ട പണിക്കാരല്ലേ, അല്ലാതെ നിന്നെ പിടിച്ചു തിന്നാൻ വരുന്നവരൊന്നുമല്ലല്ലോ. വെറുതെ ഓരോന്ന് സങ്കല്പിച്ച് കൂട്ടി അച്ഛനെ വിഷമിപ്പിക്കരുത്. സ്കൂളിൽ നിന്ന് പാതിവഴിയിൽ ഇറങ്ങിപ്പോന്നതിനും അച്ഛൻ എന്റെ അടുത്ത് ചൂടായി. ഇനിയെങ്കിലും ഒന്ന് മര്യാദയ്ക്ക് പെരുമാറാൻ നോക്ക്."

രാഹുലിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിലെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും വിട്ടുപോയി. അവളുടെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അതിൽ വല്ലാത്തൊരു മൂർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.

മാളവിക: "മതി രാഹുൽ... നീ പറഞ്ഞത് മതി! ഇപ്പോൾ എനിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായി. നിനക്കും അച്ഛനും പൈസ മാത്രമാണ് വലുത്. ഈ പോക്ക് കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. നാളെ പൈസയ്ക്ക് വേണ്ടി നീ എന്നെ വ്യഭിചരിക്കാൻ വിടില്ല എന്ന് ഞാൻ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കണം? അതിനും നീ ഇതേ ന്യായം തന്നെ പറയില്ലേ?"

രാഹുൽ അപ്പുറത്ത് ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി. "നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ വിളിച്ചു പറയുന്നത്?" എന്ന് അവൻ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും മാളവിക അവനെ അനുവദിച്ചില്ല.

മാളവിക: "ഞാൻ പറയുന്നത് സത്യമാണ്. നിന്റെ കണ്ണിൽ ഞാൻ വെറുമൊരു വരുമാന മാർഗ്ഗം മാത്രമാണ്. എന്റെ അന്തസ്സിനോ മാനത്തിനോ നിന്റെ വില്പനച്ചരക്കിന്റെ വില പോലുമില്ല. അടുത്ത ആഴ്ച ആ പണിക്കാർ വരുമ്പോൾ അവർ എന്നെ എങ്ങനെ നോക്കിയാലും നീ അത് ആഘോഷിക്കും, കാരണം നിനക്ക് അഡ്വാൻസ് കിട്ടുമല്ലോ!"

അവൾ ഫോൺ കട്ടാക്കി ബെഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. അവൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി കരഞ്ഞു.

കുറേനേരം കരഞ്ഞു തളർന്നപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ വെളിച്ചം—അല്ലെങ്കിൽ ഒരുതരം മരവിച്ച വാശി രൂപപ്പെട്ടു. കണ്ണുനീർ