Chapter Title : മാളവിക 4 [Abhisha]

ഭാര്യയെ ഇത്രയും സ്നേഹിക്കുന്ന ഭർത്താക്കന്മാർ കുറവാണ്. രാഹുലിന് എന്നോട് ഇങ്ങനെയൊരു കരുതലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട്."

വിനോദ് സാർ: "ഓരോരുത്തരും ഓരോ സ്വഭാവമല്ലേ മാളവിക. നീ വിഷമിക്കണ്ട. നിന്റെ വില രാഹുൽ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു ദിവസം വരും. അതുവരെ നിനക്ക് എന്ത് സഹായത്തിനും ഒരു നല്ല സുഹൃത്തായി ഞാൻ കൂടെയുണ്ടാകും. ആ ഉറപ്പ് എനിക്ക് നൽകാൻ പറ്റും."

മാളവിക: "സാർ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ ആശ്വാസമാണ്. സാറിന്റെ ഭാര്യ ശരിക്കും ഭാഗ്യവതിയാണ്. സാറിനെപ്പോലെ ഒരാളെ ഭർത്താവായി കിട്ടിയത് അവരുടെ വലിയ പുണ്യം തന്നെയാകും."

വിനോദ് സാർ: "അതൊക്കെ പോട്ടെ... ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ, അവൾക്ക് ഞാൻ ഫോൺ വിളിക്കുമെന്ന് വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അവൾ അവിടെ എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയാണ്. നമുക്ക് നാളെ സ്കൂളിൽ വെച്ച് കൂടുതൽ സംസാരിക്കാം. ഗുഡ് നൈറ്റ് മാളവിക!"

മാളവിക: "ശരി സാർ, ഗുഡ് നൈറ്റ്. സാർ പോയി സംസാരിക്കൂ."

ഫോൺ മാറ്റിവെച്ചെങ്കിലും മാളവികയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് ഉറക്കം വന്നില്ല. വിനോദ് സാർ തന്റെ ഭാര്യയെ 'ഭാഗ്യം' എന്ന് വിളിച്ചത് അവളുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. തന്റെ ജീവിതത്തിലും അങ്ങനെയൊരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ കൊതിച്ചു പോയി.

ഈ കഥയുടെ ഒഴുക്കിലും (continuity) സാഹചര്യങ്ങളിലും നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും പോരായ്മകൾ തോന്നുന്നുണ്ടോ?നിങ്ങളുടെ ഓരോ നിർദ്ദേശവും ഈ കഥയെ പൂർണ്ണതയിലെത്തിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കും.