Chapter Title : മാളവിക 7 [Abhisha]

എന്റെ ജീവിതം പോകും... ഒന്ന് വേഗം റെഡിയാക്!"

​അവൻ ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി. "എന്താ ചേച്ചി ... നിന്റെ പൂറ്റിലെ കഴപ്പ് മാറിയപ്പോൾ ഇപ്പോൾ എന്നെ വേണ്ടേ? നേരത്തെ നീ കാണിച്ച ആവേശമൊന്നും ഇപ്പോഴില്ലല്ലോ."അവന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നപ്പോൾ മാളവിക ഭയന്നുപോയി. അവൾ അവന്റെ വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. "അമ്മ കേൾക്കും! നിനക്ക് എന്താ വേണ്ടത്? പൈസയാണോ?" അവൾ വെപ്രാളത്തോടെ അലമാരയിൽ പരതി. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ബാഗ് താഴെയാണെന്ന കാര്യം അവൾ ഓർത്തത്. പരിഭ്രമം മൂത്തപ്പോൾ അവൾ തന്റെ കാതിലെ സ്വർണ്ണക്കമ്മലുകൾ ഊരി അവന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞു.

​"ഇത് വിറ്റാൽ നിനക്ക് ഒരു ഇരുപതിനായിരം രൂപ കിട്ടും. ഇത് എടുത്തോണ്ട് ഒന്ന് പോയിത്തരുമോ?" അവൾ കരച്ചിലിന്റെ വക്കോളമെത്തി.അവൻ ആ കമ്മലുകൾ കയ്യിലെടുത്ത് ഒന്ന് നോക്കി കട്ടിലിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. "എനിക്ക് നിന്റെ കമ്മലൊന്നും വേണ്ട. നിന്റെ കഴപ്പ് മൂത്തപ്പോൾ നീ ഇതൊന്നും ഓർത്തില്ലല്ലോ. നിനക്ക് ജീവിതം ഉണ്ടെന്ന് അപ്പോൾ തോന്നിയില്ലേ?"

​മാളവിക അവന്റെ കാലു പിടിച്ചു. "ഞാൻ നിന്റെ കാലു പിടിക്കാം... എന്നെ നശിപ്പിക്കരുത്. നീ വേഗം പോ."

​അവൻ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചുയർത്തി. "ശരി, ഞാൻ പോകാം. പക്ഷേ ഒരു കണ്ടീഷൻ. നിന്നെപ്പോലൊരു ചരക്കിനെ എനിക്ക് ഇനി കിട്ടുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി നിന്നെ അനുഭവിക്കണം."

​മാളവിക തകർന്നുപോയി. "അമ്മ ഏതു നിമിഷവും ഇങ്ങോട്ട് വരും... പ്ലീസ്..." അവൾ കൈകൂപ്പി കരഞ്ഞു.

​അവൻ അവളുടെ മുടിക്കുത്തിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു അവളുടെ തല ഉയർത്തി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വന്യമായ കാമം തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "നീ കരയണ്ട. നിന്റെ