Chapter Title : മാളവിക 9 [Abhisha]

ദേഷ്യപ്പെടാറുള്ളതുകൊണ്ട്, സാറിനെക്കുറിച്ച് കുട്ടികളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ഭയമുണ്ട്. പക്ഷേ, എന്നോട് കുട്ടികൾക്ക് അത്ര ദേഷ്യമോ ഭയമോ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് വലിയ കുഴപ്പമില്ല."

വിനോദ് സാർ അത് കേട്ട് നിസ്സാരഭാവത്തിൽ കൈ വീശിപ്പറഞ്ഞു: "അതൊക്കെ ശരിയാണ്, പക്ഷെ കുട്ടികളുടെ മനസ്സിലിരിപ്പ് നമ്മൾ എങ്ങനെയാ അറിയുക? ചിലപ്പോൾ എന്നെക്കാളധികം നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത ഏതെങ്കിലും കുസൃതി കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകില്ലേ?"

"അതും ശരിയാണ് സാർ..." മാളവിക ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ സമ്മതിച്ചു.

പിന്നെ പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർമ്മവന്നതുപോലെ അവൾ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ വിനോദ് സാറിനോട് പറഞ്ഞു:

"കഴിഞ്ഞദിവസം ഞാൻ സ്കൂളിലെ ബാത്റൂമിൽ പോയപ്പോൾ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചു. അവിടുത്തെ ചുമരുകളിലും വാതിലുകളിലുമെല്ലാം കുട്ടികൾ ടീച്ചർമാരുടെ കളിയാക്കിയുള്ള ചിത്രങ്ങളും പേരുകളുമൊക്കെ വരച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.വിനോദ് സാർ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"നിന്റെ ഫോട്ടോയോ പേരോ ഒക്കെ അവിടെ വരച്ചുവെക്കാൻ നൂറുശതമാനം ചാൻസ് ഉണ്ട് മാളു! കാരണം, നിന്റെ പീരിയഡ് കഴിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന കുട്ടികൾ ആരെങ്കിലും ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയാൽ, അവർ സാധാരണക്കാർക്കപ്പുറം കുറച്ചുകൂടി വൈകിയാണ് തിരികെ വരുന്നത്."

മാളവിക അല്പനേരം നെറ്റി ചുളിച്ചു ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു: "എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല... എന്റെ എന്ത് ഫോട്ടോ?"വിനോദ് സാർ അല്പം അടുത്തേക്ക് വന്ന് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു:

"പിന്നെന്താ... നീയാണ് നമ്മുടെ സ്കൂളിലെ മെയിൻ 'ചരക്ക്'! അതുകൊണ്ട് കുട്ടികൾ ചിലപ്പോൾ നിന്റെ പേരോ, അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ ആ രൂപമോ ഒക്കെ അവിടെ എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ടാകും."മാളവിക വിശ്വസിക്കാനാവാതെ കണ്ണുകൾ മിഴിച്ച് വിനോദ് സാറിനെ നോക്കി ചോദിച്ചു:

"അപ്പോ... സാർ അത് നേരത്തെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?"

വിനോദ് സാർ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: