Chapter Title : മാമാങ്കം 2 [Manny Kumar] [രക്തവും ലൈംഗികതയും സാമൂതിരിയുടെ ദർബാർ]

തറ രക്തംകൊണ്ട് നനഞ്ഞു. മരണവേദനയിലുള്ള നിലവിളി ആകാശത്ത് മുഴങ്ങി. നാരായണൻ ഒരു ഭൂതത്തെപ്പോലെ പോരാടി. ഉരുമി മരണത്തിന്റെ നിഴലായി. കുഞ്ഞുപണിക്കരെ വീണ്ടും രക്ഷിച്ചു — പിറകിൽ കുത്താൻ വന്ന ഒരാളുടെ കൈ വിച്ഛേദിച്ചു.

മരവർ ഭടന്മാർ ആക്രമണം പരാജയപ്പെടുന്നത് കണ്ടു. പലരും മരിച്ചോ വീണോ കിടന്നു. അവർ മരക്കാട്ടിലേക്ക് പിന്മാറാൻ തുടങ്ങി. നാരായണൻ കുറച്ച് ദൂരം പിന്തുടർന്ന് രണ്ട് പേരെ കൂടി വീഴ്ത്തി.

ഒടുവിൽ പൊടി അടങ്ങി. വഴി ഒരു കൂട്ടക്കൊലയുടെ ഭൂമിയായി മാറി. ശരീരങ്ങൾ അസ്വാഭാവികമായി വളഞ്ഞ് കിടന്നു. രക്തം മണ്ണിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു. വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ട അവയവങ്ങൾ ചിതറി. സാമൂതിരി കേടായ പല്ലക്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. വാൾ ഇപ്പോഴും കൈയിൽ. ദീർഘശ്വസം വിട്ടുകൊണ്ട്.

അർജുൻ ഉരുമി താഴ്ത്തി. രക്തം കൈയിലും മുണ്ടിലും. സാമൂതിരി അവനെ നോക്കി. അർജുൻ തല കുനിച്ചു. ഉള്ളിൽ ഒരു വാക്ക് മാത്രം.

ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെ രക്ഷിച്ചു. അതുകൊണ്ട് നീ എന്നെ അടുത്ത് നിർത്തും. അതാണ് വേണ്ടത്. നാളെ അല്ല. ഇന്ന് ഇതാണ് കളി.

കുഞ്ഞുപണിക്കർ മുഖത്ത് നിന്ന് രക്തം തുടച്ചു. വ്യക്തമായ ബഹുമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു.

«തിരുമേനീ… ഈ മനുഷ്യൻ ഇന്ന് നമ്മുടെ രണ്ടുപേരുടെയും ജീവൻ രക്ഷിച്ചു. നാരായണൻ നമ്പ്യാർ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ നാം മറികടക്കപ്പെടുമായിരുന്നു.»

സാമൂതിരി നാരായണനെ നോക്കി. ശത്രുക്കളുടെ രക്തം പൂശി നിന്നു. ഉരുമി ഇപ്പോഴും കൈയിൽ.

«നീ ഇന്ന് ഒരു യഥാർത്ഥ യോദ്ധാവിനെപ്പോലെ പോരാടി. നിന്നെ നീ തെളിയിച്ചു. ഇന്ന് മുതൽ നീ എന്റെ സ്വകാര്യ കാവലിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകണം. ഇവിടെ നീ ചെയ്തത് ഞാൻ മറക്കില്ല.»

നാരായണൻ ആഴത്തിൽ