Chapter Title : മാനസഗീത [Lee child]

രീതിയിൽ ഉള്ള ഗോതമ്പ് നിറം.. ആ കണ്ണുകൾ കണ്മഷിയെഴുതാതെ തന്നെ വളരെ ഡീറ്റൈൽ ആയി ഇത്ര ദൂരത്തിൽ.. നെറ്റിയിൽ പൊട്ടൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.. തത്തയുടെ ചുണ്ട് പോലെയുള്ള ചെഞ്ചുണ്ട്.. അതിന്റെ രുചിയറിയാൻ മാനസ് വെമ്പി..

പെട്ടെന്ന് എവിടുന്നോ ഒരു കാർ വന്നു അവരുടെ ദേഹത്തേക്ക് ചെളി തെറിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഒന്ന് നിർത്തുക പോലും ചെയ്യാതെ അവിടെ നിന്ന് പോയി..

എവിടെ നോക്കിയാടാ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത് ?..

ആ പറച്ചിലിൽ ദേഷ്യം മാത്രമല്ല, ഒരു തേങ്ങലുമുണ്ടായിരുന്നു..

മാനസ് മനസ്സാൽ ആ കാറുകാരനോട് നന്ദി പറഞ്ഞു..

"ഇതാണ് അവസരം, ഇത് കൈവിടരുത്.. മാനസ്.."

അവന്റെ ഉള്ളിൽ ആരോ ഇങ്ങനെ മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു..

അത് അവൻ അക്ഷരം പ്രതി അനുസരിച്ചു..

അല്പം കഴിഞ്ഞു അവൻ ഓടി വന്നു..

അവർ സ്വന്തം ഡ്രെസ്സിൽ പതിഞ്ഞ ചെളിപ്പാട് നോക്കി വിഷമിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു..

(ഇനി ഞാൻ മാനസ് ആവട്ടെ )

ഞാൻ :അയ്യോ, എന്ത്‌ പറ്റി?

അവർ : ഒന്ന് ചെളി വീണതാ..

മധുരമുള്ള സ്വരത്തോടെ അവർ പറഞ്ഞു..

ഞാൻ : ഞാൻ നിങ്ങളെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാകാം..

അവർ എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു

അതിന്റെയൊന്നും ആവശ്യമില്ല മോനെ, മോൻ പൊക്കോ..

ഞാൻ :ആകെ ചെളി പിടിച്ചിരിക്കുകയാ, പിന്നെ ഇപ്പോൾ സഹായത്തിനു ആവശ്യമില്ല എന്നു പറഞ്ഞാൽ? ഒരു കാര്യം ചെയ്, അവിടെ ഒരു പൈപ്പുണ്ട്, അവിടെ പോയി കഴുകിക്കോ…

ഞാൻ അവരെ നേരെ അയച്ചത് പഞ്ചായത്തിന്റെ പൊട്ടിയ പൈപ്പിന്റെ അടുത്തായിരുന്നു.. ???

അവരുടെ നിലത്ത് വച്ച സാധനങ്ങൾ മെല്ലെ എടുത്തു..

അയ്യോ…

ഞാൻ വേഗം ഓടി വന്നു നോക്കി..