Chapter Title : മാഞ്ഞുപോയ കൃതികള്‍ [Ragnar Lothbrok]

അവൾ മൃദുവായി കൽപ്പിച്ചു. “ഒരു ആൺകുട്ടിയെ പോലെയല്ല. ഒരു സ്ത്രീയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു പുരുഷനെ പോലെ.”

മണിക്കുട്ടന്റെ കൈകൾ വിറച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ ശരീരം സ്പർശിച്ചു — അവളുടെ മുലകളുടെ പൂർണ്ണ ഭാരം, വയറിന്റെ മൃദുവായ ചൂട്, തുടകളുടെ കനത്ത മൃദുത്വം.

അവൾ അവനെ നയിച്ചു, എങ്ങനെ അമർത്തണം, നക്കണം, ഉറിഞ്ഞ് കുടിക്കണം എന്ന് കാണിച്ചു. അവൻ ഒരു ഇരുണ്ട മുലക്കണ്ണ് വായിൽ വെച്ചപ്പോൾ, അവൾ ഒരു മൃദുവായ, അംഗീകാരമുള്ള മൂളൽ പുറപ്പെടുവിച്ച് അവന്റെ തല അടുത്തേക്ക് അമർത്തി.

ഈ മന്ദഗതിയിലുള്ള, തീവ്രമായ മുന്നേറ്റത്തിനിടെ മണിക്കുട്ടൻ ഇതിനകം അതിർത്തിയിലായിരുന്നു. അവളുടെ മൃദുവായ, ചൂടുള്ള ചർമ്മത്തിന്റെ സ്പർശം, മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും ഉണർവിന്റെയും മണം, അവനു മുകളിൽ അവളുടെ അതിമനോഹരമായ നഗ്ന ശരീരം — ഇതെല്ലാം അവന് വളരെ ഏറെ അധികമായിരുന്നു.

മുന്നറിയിപ്പില്ലാതെ അവൻ ശക്തമായി സ്ഖലനം ചെയ്തു. അവന്റെ അനുഭവക്കുറവ് ഉള്ള ലിംഗം വിറച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ വയറിലും അവളുടെ കൈയിലും വീണു. അവന്റെ മുഖം നാണത്താൽ ചുവന്നു.

പദ്മാവതി നിർത്തിയില്ല. അവൾ ഒരു മങ്ങിയ ചിരിയോടെ, ഏതാണ്ട് ആസ്വദിക്കുന്ന വിധത്തിൽ, അവനെ മന്ദഗതിയിൽ തുടർന്ന് തടവി, അവൻ വീണ്ടും ഉറച്ചുവരുന്നതുവരെ. കുറച്ച് മിനിറ്റുകൾക്ക് ശേഷം, അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചും കഴുത്തും ചുംബിച്ച് നക്കുമ്പോൾ അവൻ രണ്ടാം തവണയും സ്ഖലനം ചെയ്തു. അവന്റെ ശരീരം അവൾക്ക് താഴെ വിറച്ചു.

“നീ അതീവ സംവേദനക്ഷമമായ ഒരു ആൾ ആണല്ലൊ,” അവൾ അവന്റെ ചർമ്മത്തോട് ചേർന്ന് മന്ത്രിച്ചു. “നല്ലത്.”

അവസാനം അവൾ താഴേക്ക് നീങ്ങി. അവൾ അവന്റെ ലിംഗം കൈയിൽ പിടിച്ച് മന്ദഗതിയിൽ തടവി,