Chapter Title : മാഞ്ഞുപോയ കൃതികള്‍ [Ragnar Lothbrok]

അക്ഷരങ്ങളിൽ എഴുതിയിരുന്നു. ചുവന്ന മെഴുക് കൊണ്ട് മുദ്രയിട്ടിരുന്നു, തറവാട്ടിന്റെ മുദ്രയോടെ.

“ഇന്ന് രാത്രി വാ. തറവാട്ടമ്മയെ ചിത്രം വരയ്ക്കാൻ. ആരോടും പറയരുത്. വിളക്കുകൾ കത്തിച്ച ശേഷം കിഴക്കേ വശം വഴി വാ.”

മണിക്കുട്ടൻ 23 വയസ്സുള്ളവനായിരുന്നു. ശക്തരായ തറവാടുകളുടെ ലോകത്ത് അവൻ ആദ്യമായി കാല് വെക്കുന്നു. അവൻ തന്റെ തൂലികകളും നിറങ്ങളും പുതിയ പട്ടുതുണിയും എടുത്തു. ദാസനെ പിന്തുടർന്ന് ഇരുണ്ട പുറംകടലിലൂടെ ഒരു ചെറിയ വള്ളത്തിൽ പോയി. ചുറ്റും നിശബ്ദത. വള്ളത്തിന്റെ തുഴച്ചിൽ ശബ്ദവും അകലെ പക്ഷികളുടെ ശബ്ദവും മാത്രം.

അവൻ എത്തിയപ്പോൾ കിഴക്കേടത്ത് തറവാട് ഒരു കോട്ട പോലെ നിന്നു. തേക്കും കല്ലും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചത്. മേൽക്കൂരയിൽ ഓട് വിരിച്ചിരുന്നു. നടുമുറ്റം തിളങ്ങുന്ന പിച്ചള വിളക്കുകൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. തൂണുകളിൽ താമരയും മയിലും കൊത്തിയിരുന്നു. വായുവിൽ മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും ചന്ദനത്തിന്റെയും മണവും അകലെ അടുപ്പിൽ നിന്ന് അപ്പവും കറിയുടെ മണവും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

മുറ്റത്തിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ, താഴ്ന്ന തേക്ക് മഞ്ചത്തിൽ ഇരുന്നത് പദ്മാവതി ആയിരുന്നു.
അവൾ 49 വയസ്സുള്ളവളായിരുന്നു — തറവാട്ടമ്മ. പഴയ മരുമക്കത്തായം സമ്പ്രദായത്തിൽ യഥാർത്ഥ ശക്തി ഉള്ളവൾ. അവൾ വളരെ സുന്ദരിയായിരുന്നു. വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ ചർമ്മം മൃദുവായി തിളങ്ങി — വെണ്ണകൾ നിറം.

അവളുടെ മുഖം നല്ല തനിമ ഉള്ളതായിരുന്നു. ഉയർന്ന കവിളുകൾ, നേരായ മനോഹരമായ മൂക്ക്, നിറഞ്ഞ ചുണ്ടുകൾ, കട്ടിയുള്ള കണ്പീലികൾക്കുള്ളിൽ മൂർച്ചയുള്ളതും ബുദ്ധിമാനുമായ കറുത്ത കണ്ണുകൾ, കറുത്ത മുടി മുല്ലപ്പൂവും സ്വർണ്ണ മാങ്ങ് ടിക്കയും ചേർത്ത് മുറുക്കി.

ക്രീം നിറത്തിലുള്ള സെറ്റ് മുണ്ട്, ആഴത്തിലുള്ള സ്വർണ്ണ കസവ് അതിർത്തിയോടെ. പിന്നിൽ