Chapter Title : മാഞ്ഞുപോയ കൃതികള്‍ [Ragnar Lothbrok]

പ്ലീറ്റുകൾ മനോഹരമായി വിരിച്ചിരുന്നു. പട്ട് അവളുടെ പൂർണ്ണമായ, പക്വമായ ശരീരത്തിൽ മൃദുവായി പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു — നിറഞ്ഞ മുലകൾ, മൃദുവായ വയറ്, ശക്തമായ വീതിയുള്ള ഇടുപ്പ്.

അവൾ അവനെ ഒന്നും ഊഷ്മളമായി നോക്കാതെ നോക്കി.

“നീ ഞാൻ കരുതിയതിലും ചെറുപ്പമാണെല്ലോ,” അവൾ വ്യക്തമായ മലയാളത്തിൽ പറഞ്ഞു. “എന്നെ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ വരയ്ക്ക്. ശാന്തമായി. മാന്യമായി. ഒരു ശരിയായ മാതൃക പോലെ. മറ്റൊന്നും വേണ്ട.”

മണിക്കുട്ടൻ പെട്ടെന്ന് നമസ്കരിച്ച് തൂലിക സജ്ജമാക്കി. ഏകദേശം രണ്ട് മണിക്കൂർ അവൻ വരച്ചു. അവൾ പൂർണ്ണമായി നിശ്ചലമായി ഇരുന്നു. പിച്ചള വിളക്കിന്റെ സ്വർണ്ണ വെളിച്ചം അവളുടെ മുഖത്ത് വീണു. പിന്നിൽ ദാസന്മാർ നിശബ്ദമായി നടന്നു, ഇളംനീർ കൊണ്ടുവന്ന്, പഴം ചിപ്പുകൾ വെച്ച്, അതേ നിശബ്ദതയോടെ മറഞ്ഞു.

അവസാന ദാസൻ പോയതിന് ശേഷം, ഒരു വിളക്ക് മാത്രം കത്തി നിന്നപ്പോൾ, പദ്മാവതി അവസാനമായി സംസാരിച്ചു.

“നടുമുറ്റത്തിന്റെ വാതിലുകൾ അടയ്ക്ക്.”

മണിക്കുട്ടൻ അനുസരിച്ചു. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ നിന്നിരുന്നു.
ഒരു വാക്കും പറയാതെ, അവൾ കൈ ഉയർത്തി സെറ്റ് മുണ്ടിന്റെ കെട്ട് അഴിച്ചു. ക്രീം നിറത്തിലുള്ള പട്ട് സ്വർണ്ണ അതിർത്തിയോടെ ഒരു തോളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് വീണു.
അവളുടെ നിറഞ്ഞ, കനത്ത മുലയുടെ വക്രവും മൃദുവായ വയറിന്റെ ചർമ്മവും വെളിവായി. അവൾ അവിടെ പകുതി നഗ്നമായി നിന്ന്, അവന്റے മുഖം ഒരു പരുന്തിന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് നോക്കി.

മണിക്കുട്ടന് ശ്വാസം മുട്ടി. അവൻ ആവേശത്തോടെ ഒരു കാലടി മുന്നോട്ട് വെച്ചു.
പദ്മാവതിയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.

“നിർത്ത്.”
അവൾ മുണ്ട് പെട്ടെന്ന് മുകളിലേക്ക് വലിച്ച് മറച്ചു. അവളുടെ ശബ്ദം