Chapter Title : മാന്റീസ് [Danmee]

നിർദേശങ്ങൾ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ ആണ്‌ പപ്പയുടെ മരണം ഞാൻ സ്റ്റിരീകരിച്ചത്. ആ  സമയത്ത് എന്റെ അവസ്ഥ എന്തായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.  പക്ഷെ എന്റെ പൂറിന് അത് സന്തോഷം പകർന്നു. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് വെട്ടിവിറച്ചു. അതെ എനിക്ക് ഓർഗാസം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. എന്റെ മദജലം തുടകളിൽ കൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.  എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നി.

മമ്മി മരിച്ചതിന് ശേഷം ഞാൻ പള്ളിയിൽ പോയിട്ടില്ലായിരുന്നു. പപ്പയുടെ അടക്കിനു പള്ളിയിൽ പോയപ്പോൾ അടുത്തുള്ള മമ്മിയുടെ കല്ലറ എന്റെ കണ്ണിൽ ഉടക്കി. അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ സങ്കടം അടക്കാൻ പറ്റിയില്ല. ഞാൻ ഏറെ നേരം ആ കല്ലറക്ക് മുകളിൽ കിടന്ന് കരഞ്ഞു. നേരം ഒരുപാട് വൈകിയപ്പോൾ  ഞാൻ  പള്ളിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്ന എന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ജീപ്പ് വന്ന് നിന്നു. എന്നെ അന്ന് റേപ്പ് ചെയ്ത ആ നാല് ഗുണ്ടകൾ ആയിരുന്നു അത്. എനിക്ക് അവരെ കണ്ട് പേടി തോന്നിയില്ല  ഞാൻ  അവരുടെ മുന്നിൽ എന്തിനും തയ്യാറായി നിന്നു.

" നിന്റെ പപ്പാ മരിച്ചു അല്ലെ.........  അന്ന്  ഞങ്ങളെ  വെറുതെ  വിട്ടെങ്കിലും..... മോളെ പീടിപ്പിച്ചതിനുള്ള പണി  അയാൾ  ഞങ്ങൾക്കിട്ട് പണിയും എന്ന് ഒരു പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു... രാഷ്ട്രീയ കാരൻ അല്ലെ  സാഹചര്യം മാറാൻ കാത്തിരുന്നത് ആവും എന്ന് കരുതി ഞങ്ങൾ പേടിച്ചിരിക്കുക ആയിരുന്നു...... ഇപ്പോൾ  കുഴപ്പം  ഇല്ല  ആള്  ജീവിച്ചു ഇരുപ്പില്ലല്ലോ...... അപ്പൊ എങ്ങനാ  കാര്യങ്ങൾ ........  സത്യം പറയാമല്ലോ  നീയാണ് പെണ്ണ്.... അന്ന്  ഞങ്ങൾ  നാല് പേരും കൂടി പെരുമാറിയത്  വേറെ ഏതെങ്കിലും  ഒരുത്തിയെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ  ചത്തു പോയേനെ.......  നിന്നെ  ഞങ്ങൾക്ക്  ഒന്നുകൂടെ  വേണം  സഹകരിച്ചാൽ  നിനക്ക്  കൊള്ളാം  ഇല്ലെങ്കിൽ  ഞങ്ങൾ പൊക്കിക്കൊണ്ട്  പോകും..... പിന്നെ അന്നത്തെ നമ്മുടെ  കലാപരിപാടി ഒക്കെ  എന്റെ ഫോണിൽ ഉണ്ട്  കേട്ടോ "

ഞാൻ ചുമ്മാ ഭയം അഭിനയിച്ചു കൊണ്ട്  അരോട് പറഞ്ഞു .

" എന്നെ ഇനി എങ്കിലും ഒന്ന്  വെറുതെ വിടണം.... ഞാൻ  എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്യാം "

" നീ ചെയ്യേണ്ട കാര്യമല്ലേ  ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞത് "