Chapter Title : മാന്ത്രികം [മാൻഡ്രേക്ക്]

ജാനകി അമ്മേ.."

"ഇനി എന്ത് ആലോചിക്കാനാ മോളെ.. ഇതിനു ആയി നമ്മൾ പോകാത്ത അമ്പലങ്ങൾ ഇല്ല.. കാണാത്ത സ്വാമിമാർ ഇല്ല.. ചെയ്യാത്ത നേർച്ചകൾ ഇല്ല.. കുറച്ചു പാടു ആണെങ്കിലും സ്വാമിജി പറയുന്നത് ഒക്കെ കേട്ടാൽ മോളുടെ ഏറ്റവും വല്യ ആഗ്രഹം നടക്കില്ലേ? മറിച്ചു ഒന്നും ചിന്തിക്കേണ്ട.. സ്വാമിജിയിൽ പൂർണമായി വിശ്വസിക്കുക " കല്യാണിയുടെയും തന്റെയും ദീർഘകാല ആഗ്രഹം നിറവേറാൻ ജാനകി കല്യാണിയെ നിർബന്ധിച്ചു.

"എന്നാലും..."ജാനകി എന്തോ മനസ്സിൽ ഉടക്കി നിർത്തി.

"ഒരു എന്നാലും ഇല്ല.. സ്വാമിജി സകല മന്ത്രങ്ങളും വേദങ്ങളും അഭിചാരവും എല്ലാം പഠിച്ച സിദ്ധൻ ആണ്‌.. മറിച്ചൊരു ചിന്ത വേണ്ട.. അനുസരിക്കുക " ജാനകി തീർത്തു പറഞ്ഞു.

പിന്നീട് കല്യാണി ഒന്നും ഉരിയാടി ഇല്ല.. കോവിലകത്തോട് അടുത്തപ്പോൾ വഴിയിൽ ബസ് കാത്തു രണ്ടു ഇണകുരുവികളെ പോലെ കൊഞ്ചി ചിരിച്ചു നിന്ന ലക്ഷ്മിയേയും ഭർത്താവിനെയും കണ്ടപ്പോൾ കല്യാണിക്കു അവരോടു അസൂയ തോന്നി.. കുട്ടികൾ ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് അറിഞ്ഞതോടെ ഏതുനേരവും വഴക്കിട്ടു നടന്നവർ ആണ്‌ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ.. ഹും.. ഗോലി കളിച്ചോണ്ടിരുന്ന ഞരമ്പുകളുടെ വഷളൻ ചിരി കൂടെ ആയപ്പോൾ സ്വാമിജിയെ വിശ്വസിച്ചു അനുസരിക്കാൻ അവളുടെ മനസ്സിനെ അവൾ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു.

പിന്നീട് ഉള്ള മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ അവൾ വൃതം എടുത്തും മനസ്സിനെ ബലപെടുത്തിയും തള്ളി നീക്കി.. ദേവനെ തന്റെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിക്കാൻ പോലും അവൾ അനുവദിച്ചില്ല.. അയാൾക്കു അതിൽ വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും കല്യാണി ഇലകും മുള്ളിനും കേടു ഇല്ലാതെ മറ്റു കാര്യങ്ങൾ മറച്ചു വെച്ച് അതിന്റെ ഗൗരവം അയാൾക്കു പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി കൊടുത്തു.. കല്യാണിയുടെ സന്തോഷം ഏറ്റവും വലുതായി കണ്ട ദേവൻ അതൊക്കെ അനുസരിച്ചു.. രണ്ടു പേരും രണ്ടു മുറികളിൽ ദിവസങ്ങൾ തള്ളി നീക്കി.

നാലാം നാൾ നേരം പുലരുമുമ്പ് എഴുനേറ്റു കല്യാണി കുളിച്ചു തന്റെ ഓറഞ്ച് കളർ ബ്ലൗസ്ഉം അതിനോട് യോജിക്കുന്ന ഓറഞ്ച് ബോർഡർ ഉള്ള സെറ്റ് സാരിയും ഉടുത്തു, സ്വാമിജിയെ കാണാൻ പോകുന്നു എന്ന് ദേവനെ അറിയിച്ചു പുറത്തു ഇറങ്ങി.. ജാനകിയെ വിളിക്കാൻ അവൾക്കു തോന്നിയില്ല.. മറ്റാരും താൻ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് ഒന്നും അറിയരുത് എന്ന്