Chapter Title : മാന്ത്രികം [മാൻഡ്രേക്ക്]
മുഖത്തു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി അയാൾ അത് പറയുമ്പോൾ മായാജാലം കണ്ട കുഞ്ഞിനെ പോലെ കല്യാണിയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.
"അതേ സ്വാമിജി " കല്യാണി ഭയഭക്തിയോടെ കൈകൾ കൂപ്പി.
സ്വാമിജി കണ്ണുകൾ അടച്ചു ചുരുട്ടി പിടിച്ച വലതു കൈ കൊണ്ടു നെഞ്ചിൽ ചക്രങ്ങൾ വരച്ചു.. കല്യാണി അറിയാതെ സ്വാമിജിയുടെ രോമം നിറഞ്ഞ ഉറച്ച നെഞ്ചിലേക്കും വയറിലും കണ്ണുകൾ ഓടിച്ചു പോയി.. താൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തി മനസിലായ കല്യാണി കണ്ണുകൾ അടച്ചു ഇരു കവിളുകളിലും മാറി മാറി അടിച്ചു കൊണ്ടു ദൈവങ്ങളോട് മാപ്പ് അപേക്ഷിച്ചു.
"മംഗല്യം കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു കാലം ആയി.. കുട്ടികൾ ഇല്ല.. അതാണ് കുട്ടിയുടെ പ്രശനം അല്ലേ?" സ്വാമിജി കണ്ണുകൾ തുറന്നു കല്യാണിയെ നോക്കി.
"അതേ തിരുമേനി.. എന്ത് ഹോമം ചെയ്തിട്ട് ആണെങ്കിലും ഒരു അമ്മ ആവണം.. അത് മാത്രം ആണ് എന്റെ ആഗ്രഹം.. അതിനു എന്തും ചെയ്യാൻ ഞാൻ തയ്യാർ ആണ്.. സ്വാമിജി കനിയണം " കല്യാണിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
"ഇങ്ങു വരൂ " സ്വാമിജി കല്യാണിയെ അടുത്തേക് വിളിച്ചു. കല്യാണി നിരങ്ങി നീങ്ങി സ്വാമിജിയുടെ ഇടതു വശത്തേക്കു ചെരിഞ്ഞു ഇരുന്നു..
സ്വാമിജിയുടെ പാറ പോലെ ഉറച്ച വലത്തെ ഉള്ളം കൈ സാരീയുടെ ഇടയിലൂടെ കല്യാണിയുടെ നഗ്നമായ ആലില വയറിൽ വെച്ചു കണ്ണുകൾ അടച്ചു.. കല്യാണിയുടെ കൃഷ്ണമണികൾ തനിയെ മുകളിലേക്കു പോയി കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു. സ്വാമി ആണെങ്കിലും മറ്റൊരു ഒത്ത പുരുഷൻ തന്റെ ശരീരത്തിൽ അയാളുടെ കരതലം അമർത്തി തടവിയപ്പോൾ കല്യാണിക്കു അതുവരെ തോന്നാത്ത എന്തോ ഒരു വികാരം ആദ്യമായി മുളയിട്ടു. തന്റെ വയറിലൂടെ തഴുകി
💬 Comments
View all comments