Chapter Title : മാന്ത്രികം [മാൻഡ്രേക്ക്]

ഞാൻ ഒന്നു ആലോചിക്കട്ടെ " കല്യാണി പതിയെ എഴുന്നേറ്റു.

"നിൽക്കാ " കണ്ണുകൾ തുറന്നു എന്തെക്കെയോ മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിട്ട് വായുവിൽ നിന്നു ഭസ്മമം വരുത്തി സ്വാമിജി കല്യാണിയുടെ മുമ്പിലേക്കു നീട്ടി.. കല്യാണി ഇരു കൈകളാൽ അത് സ്വീകരിച്ചു.. അവൾക്കു അവളുടെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല.

"ഇനി പോയ്കോളുക..നല്ല പോലെ ആലോചിക്കുക.."കൈകൾ വെച്ച് അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചു സ്വാമിജി വീണ്ടും കണ്ണുകൾ അടച്ചു.. കിട്ടിയ വിഭൂതി നെറ്റിയിൽ ചന്ദനം തൊടുന്ന പോലെ തൊട്ടു സ്വാമിജിയെ കൈ കൂപ്പി വണങ്ങി കല്യാണി പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി.

പുറത്തു ഇറങ്ങിയതും ജാനകി കല്യാണിയുടെ അടുത്ത് ഓടി എത്തി.കല്യാണിയുടെ മുഖത്തു ഒരു വിധ വികാരങ്ങളും ഇല്ലാത്തത് കണ്ടു ജാനകിക്ക് കുറച്ചു വിഷമം തോന്നാതെ ഇരുന്നില്ല.. കല്യാണിയോടൊപ്പം ആ പഴയ തറവാടിന്റെ മുറ്റം വിട്ടു റോഡിലേക്കു ഇറങ്ങുന്ന വരെ ജാനകി ഒന്നും ഉരിയാടി ഇല്ല. അവരുടെ ഉള്ളിൽ ചോദ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞു.

"മോളെ കല്യാണി സ്വാമിജി എന്താ പറഞ്ഞത്.. എന്താ മോളുടെ മുഖം വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നതു..? നടക്കില്ല എങ്കിൽ പോട്ടെ മോളെ നമുക്കു മറ്റൊരു വഴി നോക്കാം.." ജാനകി അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ആണ്‌ അത് പറഞ്ഞത്.

"അതല്ല ജാനകി അമ്മേ.. സ്വാമിജി എനിക്ക് കുട്ടി ജനിക്കും എന്ന് ഉറപ്പു തന്നു.. പക്ഷെ പൂജാ വിധികൾ കുറച്ചു പാട് ആണെന്നാണ് പറഞ്ഞത്.. ആലോചിച്ചു തിരിച്ചു ചെല്ലാനാ പറഞ്ഞത് " ജാനകി കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാൻ മുതിർന്നില്ല.. സ്വാമിജിയുടെ വാക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കിയ ഭയം ആയിരുന്നു അവളുടെ ഉള്ളിൽ.

"ഹോ അതായിരുന്നു.. ഞാൻ ആകെ പേടിച്ച് പോയലോ എന്റെ കല്യാണി.. പുറത്തു ഇരുന്നപ്പോൾ ആളുകൾ സ്വാമിജിയെ പുകഴ്ത്തി പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഓർത്തു തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ കല്യാണി കുട്ടിയുടെ കയ്യിൽ ഒരു കൈ കുഞ്ഞു ഉണ്ടാകുമെന്നാ.. അത്രക്കും അതിശയിപ്പിക്കുന്ന കഥകൾ ആണ്‌ അവിടെ എല്ലാവരും പറഞ്ഞു കൊണ്ടു ഇരുന്നത്.." ജാനകി നെഞ്ചത്ത് കൈ വെച്ച് ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം വിട്ടു.

"സ്വാമിജി മഹാസിദ്ധൻ തന്നെ ആണ്‌.. അതിൽ സംശയം ഒന്നുമില്ല.. ആ മുഖത്തെ തേജസു കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം.. എന്നാലും എനിക്ക് ഒന്നു ആലോചിക്കണം