Chapter Title : മാന്ത്രികം [മാൻഡ്രേക്ക്]

ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് ഡോക്ടർമാർ എഴുതി കൊടുത്തതാ.. എന്നിട്ട് സ്വാമിജിയെ കണ്ടു 2 ആഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വിശേഷം ആയെന്നു.." മഹാ അത്ഭുതം നടന്ന പോലെ ജാനകി കൈ വായിന്റെ മുകളിൽ വച്ചു.

"സത്യമാണോ ജാനകി അമ്മേ..?എന്നിട്ടു നമ്മൾ ഇതുവരെ അറിഞ്ഞില്ലാലോ സ്വാമിജിയെ പറ്റി " കല്യാണിയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.

"അതേ മോളെ.. അതാ ഞാനും ആലോചിച്ചു ഇരുന്നത്.. എന്തായാലും നമുക്ക് അവിടം വരെ ഒന്നു പോണം മോളെ " ജാനകി കല്യാണിയുടെ കയ്യിൽ തലോടി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

"ഇപ്പോൾ തന്നെ പോയാലോ ജാനകി അമ്മേ?" കല്യാണിക്കു ആവേശം ആയി.

"ഇപ്പോൾ സമയം കുറച്ചു ആയില്ലെ? നമുക്കു നാളെ കാലത് പോകാം.. ദേവനോടും കാര്യങ്ങൾ അറിയിക്കാമലോ.. അതാ നല്ലത്.. ഇപ്പോൾ പോയാൽ ചിലപ്പോൾ നല്ല തിരക്ക് ആവും " ജാനകി അത് പറയുമ്പോൾ കല്യാണിയുടെ മുഖം വാടി.

"മ്മ് എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യാം ജാനകി അമ്മേ.. നാളെ തന്നെ പോകാം..ദേവേട്ടൻ സമ്മതിക്കും " അവൾ കുറച്ചു വിഷമിച്ചു ശരി വച്ചു.

കോവിലകത്തേക്കു ഉള്ള തിരിവിൽ വച്ചു അവർ രണ്ടും തീരുമാനിച്ചപോലെ നാളെ സ്വാമിജിയെ കാണാൻ പോകാം എന്ന വാക്കിൽ പിരിഞ്ഞു.. ചെറിയ ഇടവഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ കുഴി കുത്തി ഗോലി കളിച്ചോണ്ട് ഇരുന്ന നാട്ടിലെ കുറച്ചു ഞരമ്പ് പിള്ളേർ കഴുകൻ കണ്ണുകൾ വച്ചു അവളെ നോട്ടത്താൽ ഭോഗിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.. പക്ഷെ അവരെ ഒന്നും ശ്രദിക്കാതെ സ്വാമിജിയെ കാണാൻ പോകുന്നതും തനിക്കു ഒരു പൊന്നഓമന ഉണ്ടാകുന്നതും സ്വപ്നം കണ്ടു കല്യാണി നടത്തം തുടർന്നു.

"ശ്ഹ് ശ്ഹ് " ഒരു ഞരമ്പൻ അവളുടെ ശ്രദ്ധ ആകർഷികാൻ ഉച്ച ഉണ്ടാക്കി.

"ഡാ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കട.. അവളുടെ ഭർത്താവ് അറിഞ്ഞാൽ നിന്റെ സാമാനം ചെത്തി കളയും " തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ഇതു കേട്ടു നടന്ന കല്യാണിക്കു തന്റെ ഭർത്താവിനോട് ആരാധനയും ബഹുമാനവും തോന്നി.

"പിന്നെ അയാൾ ഒരു ശണ്ണൻ ആണ്.. കണ്ടില്ലേ ഇതുവരെ അവളുടെ വയറു വായു കേറി പോലും ഒന്നു വീർത്തിട്ടില്ല "
ഞരമ്പുകൾ എല്ലാം പൊട്ടി ചിരിച്ചു.. കല്യാണിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.. അവൾ നടത്തം