Chapter Title : മാന്യത [Nakulan]

..മുഖത്തെ കാഠിന്യം അല്പം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ നല്ല ഗൗരവം തന്നെ ..ഞാൻ എഴുനേറ്റു നിന്നു .. സോഫ കവർ കൊണ്ട് നഗ്‌നത മറച്ചു നിൽക്കുന്ന എന്നെ ചേച്ചി രൂക്ഷമായി നോക്കി "അയ്യോ എന്താ ഒരു ബഹുമാനം ഇരിയെട അവിടെ " "ചേച്ചി " (ഞാൻ പതിയെ വിളിച്ചു) "നിന്നോട് ഇരിക്കാനല്ലേ പറഞ്ഞത്" (ശബ്ദം വീണ്ടും ഗൗരവം ഏറി ) "നിങ്ങൾ എത്ര നാളായി തുടങ്ങിയിട്ട് " "അയ്യോ ചേച്ചീ ഇത് ആദ്യമായിട്ടാ " "നീ അവളെ കെട്ടാനാണല്ലോ അല്ലെ " "അയ്യോ അല്ല ചേച്ചീ വീട്ടിൽ സമ്മതിക്കില്ല " "നായിന്റെ മോനെ വീട്ടിൽ ചോദിച്ചിട്ടാണോ നീ അവളുടെ മുതുകത്തു കയറിയത് " "അത് ചേച്ചീ …… അവൾക്കും വേറേ ആലോചന ഒരെണ്ണം ശരിയായി ഇരിക്കുകയാണെന്നാ പറഞ്ഞത് " "ഓഹോ അപ്പൊ നീ എന്താ ഇന്ന് ട്രെയിനിങ് കൊടുക്കുകയായിരുന്നു അല്ലേ " "ചേച്ചി ഒരു അബദ്ധം പറ്റിപ്പോയി ക്ഷമിക്കണം " "അബദ്ധം എന്നെ കൊണ്ട് തെറി വിളിപ്പിക്കരുത് നിന്നെയൊക്കെ പോലീസിനെ കൊണ്ട് പിടിപ്പിക്കുകയാ ചെയ്യേണ്ടത് " "അയ്യോ ചേച്ചി അത് ഞങ്ങൾ… ചതിക്കരുത് "( സങ്കടം അഭിനയിക്കാൻ ആണ് ഞാൻ ശ്രമിച്ചതെങ്കിലും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഞാൻ വിതുമ്പിപ്പോയി ) "ഒരു പെണ്ണിനെ കൊല്ലാക്കൊല ചെയ്തിട്ട് ഇരുന്നു മോങ്ങുന്നോ .. ഇരിയെടാ അവിടെ"  (ഞാൻ പെട്ടന്ന് സോഫയിൽ ഇരുന്നു) "ഇനി സംഭവിച്ചതെല്ലാം തുറന്നു പറ.. അവൾ എന്നോട് കുറെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അതിൽ നിന്നും എന്തെങ്കിലും വ്യത്യാസം ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കട്ടെ എന്നിട്ടു തീരുമാനിക്കാം പോലീസ് വേണോ അതോ നിന്റെ അമ്മയെ വിളിച്ചു പറയണമോ എന്ന് .. "(ദിവ്യ സംഭവിച്ചത് എങ്ങനെയാണു ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞതെന്ന് ഒരു സൂചനയുമില്ലല്ലോ ഒരു പക്ഷെ അവളുടെ എതിർപ്പിനെ മറികടന്നു ഞാൻ അവളെ ബലമായി പ്രാപിച്ചു എന്നെങ്ങാനും ആണോ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്നറിയില്ലല്ലോ അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ അവൾ ഇരയും ഞാൻ ക്രൂരനായ വേട്ടക്കാരനും ആകും കള്ളി വെളിച്ചത്താകും എന്ന അവസ്ഥയിൽ മലക്കം മറിയുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ സിനിമയിൽ കണ്ട കാര്യം എനിക്ക് ഓര്മ വന്നു ഞാൻ ആകെ കൺഫ്യൂഷനിലായി ..എങ്ങനെ എങ്കിലും