Chapter Title : മാന്യത [Nakulan]

കിടപ്പറയിൽ കയറി ദിവ്യയുടെ മുഖം ഒന്ന് കണ്ടാൽ അറിയാം അവൾ എങ്ങനെയാണു ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്ന് ..എന്നെക്കുറിച്ചു മോശമായാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എങ്കിൽ അവൾ മുഖം കറുപ്പിച്ചായിരിക്കും നോക്കുക..ആ വിദ്യ ഒന്ന് പരീക്ഷിക്കാമെന്നു കരുതി ഞാൻ ചേച്ചിയോട് ചോദിച്ചു) "ചേച്ചി ഞാൻ അകത്തുപോയി ഡ്രസ്സ് ഒന്നിട്ടിട്ടു ചേച്ചിയോട് സംഭവിച്ചതെല്ലാം പറയാം പ്ലീസ് " "ഓഹോ അപ്പൊ ആ കെയർ ഓഫിൽ അവളെ കണ്ട രണ്ടിനും കൂടി പ്ലാൻ ചെയ്തു നുണ പറയാനുള്ള പരിപാടി ആണല്ലേ അങ്ങനെ നീ ഇപ്പൊ തുണി ഉടുക്കേണ്ട ..മാത്രമല്ല നിന്റെ വാണപ്പാല് കൊണ്ട് എന്റെ സോഫാ കവർ വൃത്തികേടാക്കുകയും വേണ്ട അത് അഴിച്ചു പഴയപോലെ സോഫയിൽ വിരിച്ചിട്ടു നീ പറഞ്ഞാൽ മതി" (ഈശ്വരാ ഞാൻ പെട്ടൂ ..ഉള്ള തുണി കൂടി അഴിച്ചു കളയാനാ ചേച്ചിയുടെ ഉത്തരവ് .. നിഷേധിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒരാവസ്ഥയിലല്ല ഞാൻ. എന്റെ ജീവിതം ഇപ്പൊ ഇവരുടെ കയ്യിലാണ് ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയിൽ പോലീസിനെ കൊണ്ട് പിടിപ്പിക്കാൻ ചാൻസ് ഇല്ല , പക്ഷെ എന്റെ വീട്ടിൽ അറിയിച്ചാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല.. അനുസരിക്കുകതന്നെ.. എന്നാലും വിവസ്ത്രനാക്കി ഒരു സ്ത്രീയുടെ മുൻപിൽ കുറ്റവാളിയായി നിൽക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ…. ആകെ ചിന്താഭാരത്താൽ ഞാൻ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു.. ഉടുത്തിരുന്ന സോഫ കവർ   അഴിക്കാൻ ഞാൻ ഒന്ന് മടിച്ചപ്പോ ചേച്ചി തന്നെ അത് പറിച്ചു സോഫയിലേക്കിട്ടു .. "നീ ആദ്യം അത് പഴയപോലെ വിരിച്ചിടൂ അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ ഒന്ന് ഡ്രസ്സ് മാറി വരട്ടെ" (ഗൗരവത്തിൽ അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് ചേച്ചി അകത്തേക്ക് പോയി ..ചേച്ചിയോട് എങ്ങനെ സംഭവങ്ങൾ വിവരിക്കും എന്നോർത്ത് ഞാൻ വിഷാർണ്ണനായി നിന്നപ്പോഴേക്കും പത്തു  മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ചേച്ചി ഡ്യൂട്ടി ഡ്രസ്സ് മാറി ഒരു നെറ്റി ഇട്ടു വന്നു ..ബാത്റൂമിൽ പോയിട്ടാണ് വരവ്.. വന്ന ഉടനെ സോഫയിൽ ചാരി ഇരുന്നു .. മുഖത്തു ഭാവത്തിനു ഒരു മാറ്റവുമില്ല ..അവസാന ശ്രമം എന്ന രീതിയിൽ ഒന്ന് കാല് പിടിച്ചു നോക്കാം അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം നടന്ന പോലെ തന്നെ പറയാം എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു ഓടിപ്പോയി ചേച്ചിയുടെ കാൽക്കൽ ഇരുന്നു കാലിൽ പിടിച്ചു