Chapter Title : മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 4 [SAMI]

ഫോട്ടോയിലാണ്.

അവൾ ഏറെക്കാലം മറന്നതായി നടിച്ചിരുന്ന ആ ചെറിയ ഓർമ്മയിലാണ്.

അവൾ കുറച്ച് നേരം ആ ഫോട്ടോയും അതിന്റെ താഴെയുള്ള ഹൃദയവും നോക്കി കിടന്നു.

മറുപടി അയക്കണം എന്ന് തോന്നി.

അവൾ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

Thank you sir…

ഒരു നിമിഷം നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ പെട്ടെന്ന് ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു .

“ഇത് വളരെ സാധാരണമായിപ്പോയി…”

വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

സാർ ഇപ്പോഴാണോ കണ്ടത്?

അതും ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു .

“അയ്യോ… അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ കാത്തിരുന്നപോലെ തോന്നുമോ…”

അവളുടെ മുഖത്ത് നാണച്ചിരി പടർന്നു.

ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവൾ കുറച്ച് നേരം കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

വീണ്ടും തുറന്നു.

ചാറ്റ് ഇപ്പോഴും അതേപടി.

അവൾ വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

ഫോട്ടോ ഇഷ്ടമായോ സാർ?

അതും രണ്ടുസെക്കൻഡിനകം ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു.

“ഇല്ല… ഇത് അയക്കണ്ട…”

അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷേ എന്ത് പറഞ്ഞാലും തന്റെ സന്തോഷം പുറത്തു കാണുമോ എന്ന പേടി.

അവൾ ഒടുവിൽ ഒരു ചെറിയ സ്മൈലി അയക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചു.

സ്മൈലി തിരഞ്ഞു.

പക്ഷേ അത് അയക്കുന്നതിന് മുൻപേ തന്നെ നിർത്തി.

“വേണ്ട…”

അവൾ ഫോൺ ഓഫ് ചെയ്ത് വച്ചു.

പക്ഷേ രണ്ട് സെക്കൻഡ് പോലും കഴിഞ്ഞില്ല, വീണ്ടും എടുത്തു.

ചാറ്റ് വീണ്ടും തുറന്നു.
ആ ഹൃദയം വീണ്ടും നോക്കി.

ഒരു ചെറിയ റിയാക്ഷൻ മാത്രമായിരുന്നെങ്കിലും,
അത് അവളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു രഹസ്യമായി മാറി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ലക്ഷ്മിയോടോ ആർദ്രയോടോ ഇത് പറയില്ല.
ഒരിക്കലും പറയില്ല.

ഇത് തനിക്കു മാത്രം ഉള്ള ഒരു കാര്യം.

അവൾ ഫോൺ പതുക്കെ തലയണയുടെ അരികിൽ വച്ചു.

പക്ഷേ ആ സമയം മുഴുവൻ, അയക്കാത്ത ആ മെസ്സേജുകൾ തന്നെ അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്യപ്പെട്ടു.

Thank you sir…
സാർ ഇപ്പോഴാണോ കണ്ടത്…?
എനിക്ക് ഈ ഫോട്ടോ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്…

ആ മെസ്സേജ് അവൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ കുറിച്ചു…..

പക്ഷേ ഫോണിൽ അയക്കാൻ അവൾക്ക് ധൈര്യം വന്നില്ല

—-------------------------------------

അതേ സമയം വീട്ടിൽ എത്തിയ  ലക്ഷ്മി മറ്റൊരു ആലോചനയിൽ ആയിരുന്നു,