Chapter Title : മാതാ പുത്ര PART_005 [ഡോ. കിരാതൻ]

കട്ടിയുള്ള പുതപ്പ് കരുതിയിരുന്നു.  മദ്യ കുപ്പിയും അനുബന്ധ സാധനങ്ങൾ എല്ലാം കൊണ്ട് വച്ചു.

നല്ല വൃത്തിയുള്ള കിടക്കയും വിരിയും അടക്കും ചിട്ടയോടെ വിരിച്ചത് അനിത കസേരയിൽ നിന്നെഴുനേൽക്കുന്നതിനിടയിൽ കണ്ടു.  തനിച്ചുള്ള ജീവിതം മാധവനെ നല്ല കാര്യപ്രാപ്തി ഉണ്ടാക്കിയുണ്ടാക്കിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

നടക്കുന്നതിനിടയിൽ അവളുടെ ശ്രദ്ധ ഒന്നിൽ കേന്ദ്രികരിച്ചു.

" ..... നമ്മുക്കിത് കത്തിച്ചാലോ  .... ".

തള്ളി നീക്കാവുന്ന അടുപ്പ് കാണിച്ച് അനിത മാധവനോട് അനുവാദം ചോദിച്ചു.

" ...... പിന്നെന്താ  ..... കത്തിക്കാല്ലോ .... തണുപ്പിന് ഒരു ശമനവും കിട്ടും  .... ".

അനിതയോടൊപ്പം മാധവനും അടുപ്പിനെ തള്ളിമാറ്റാൻ നോക്കി. മാധവന്റെ കൈകൾ അധികവും അവളുടെ ദേഹത്തായിരുന്നു.  കൊതിയൻ എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അനിത അടുപ്പിനെ തള്ളാൻ പറഞ്ഞു. ഒടുവിൽ ഒരു വിധം അവർ അടുപ്പിനെ തള്ളിമാറ്റി കിടക്കയുടെ അരികിലായി കൊണ്ട് ചെന്നു.

"  ..... മാധവാ .... നീയെന്റെ വാനിറ്റി ബാഗെടുത്ത് കൊണ്ട് വാ ..... ". പെട്ടെന്ന് അനിത അവനോട് പറഞ്ഞു.

മാധവൻ വാനിറ്റി ബാഗെടുത്ത് വരുബോൾ അനിത വിറകിലേക്ക് മദ്യമൊഴിക്കുകയായിരുന്നു.  അവൾ ബാഗ് വാങ്ങിയതിൽ നിന്നും ലൈറ്റർ എടുത്ത് കത്തിച്ചു.  വിറക് നീറി കത്താൻ തുടങ്ങി.

അതിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ തീ നാളങ്ങൾ നിഴലാട്ടങ്ങൾ നടത്തി.  അതിന്റെ പ്രഭയിൽ അനിതയുടെ മുഖം പ്രകാശഭരിതമായി. വശ്യമായ ഒരു സൗന്ദര്യം ആ മുഖത്ത് നിന്ന് പരന്നൊഴുകുന്ന അവസ്ഥ.  മാധവന്റെ കണ്ണുകൾ ആ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ കണ്ണുകൾ ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നു.  കണ്ണുകളാൽ ചോദ്യമുന്നയിച്ച് അവൾ പുതപ്പിനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് മാധവൻ ഇരു ഗ്ളാസിലേക്കും മദ്യം പകർന്നു.  ആവശ്യമായ വെള്ളം ചേർത്ത് അവൾക്കായി ഗ്ലാസ് നീട്ടി.  ഗ്ലാസ്‌ വാങ്ങുവാൻ കൈകൾ ഉയർത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ മുലച്ചാലുകൾ കനത്തിൽ ദൃശ്യമായി.  മാധവനിൽ ആ കാഴ്ച്ച ഞരമ്പ് രോഗിയെ പോലെ വിറ കൊള്ളിച്ചു.  ആ മുലയിടുക്കിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തിക്കിടക്കാൻ വല്ലാതെ ആഗ്രഹിച്ചു.

മാധവന്റെ നോട്ടം എന്തിനാണെന്ന് ഗ്രഹിച്ചെടുത്ത അനിത ഒരു കൈ പുതപ്പിനാൽ മാറിൽ പിടിച്ച്  മദ്യം നിറഞ്ഞ ഗ്ലാസ്സ് പിടിച്ച കൈയ്യാൽ അവനെ മാടി വിളിച്ചു.  മാധവൻ അവളുടെ അടുത്ത് ഭാരമില്ലാത്തവനെ പോലെ ഇരുന്നു.  അവന്റെ ചുണ്ടിലേക്ക് അവൾ ഗ്ളാസെടുപ്പിച്ചു.

".. ... കുടിയ്ക്ക് മാധവാ  ...... ".

മാസ്മരികമായ ആ മാന്ത്രികമൊഴിയിൽ അവൻ പതിയെ പതിയെ കുടിച്ചു.  ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ ഊട്ടുന്ന ക്ഷമയോടെ അനിത അവനായി