Chapter Title : മായ [ജയശ്രീ]

ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ തന്നെ നോക്കുവായിരുന്നു ഭൂമിയിലേക്ക്
അവിടന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഒരുപാട് ആളുകളെ കാണാം
പലരും പല തരത്തിൽ...

ഇവിടെ മരത്തിൻ്റെ മുകളിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്ന് പ്രേത പടം കാണുന്ന നിന്നെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടപോൾ തന്നെ നീ ആ പ്രതിമയുടെ നെറ്റിയിൽ തൊടുകയും ചെയ്തു
രാഹുൽ : എന്നിട്ട്

മായ : എനിക്ക് ആകെ ഒരു കോരിതരിപ്പ് ആയിരുന്നു
അവിടെ നിന്നും അതേ നിമിഷം തന്നെ ഞാൻ അപ്രത്യക്ഷമായി
രാഹുൽ : അപ്പോ ഇതൊന്നും നിങ്ങളുടെ കാൻട്രോളിൽ അല്ലെ
മായ : ആയിരുന്നു...നീ അതിൽ തൊടുന്നത് വരെ എനിക് ഇഷ്ടമുള്ള സ്ഥലത്ത് പോകാമായിരുന്നു

പക്ഷേ നീ തൊട്ടപ്പോൾ...
രാഹുൽ : മനസ്സിലായി
മായ : എടാ
രാഹുൽ എന്തോ

മായ : നീ ഒക്കെ അല്ലെ
രാഹുൽ : അങ്ങനെ ചോദിച്ച...ഒക്കെ ആണ്
മായ : അതെന്താ അങ്ങനെ

രാഹുൽ : എനിക്ക് അങ്ങനെ ആരും ഇല്ലല്ലോ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഭയങ്കര ബോറ
മായ : ഇപ്പൊ ഞാൻ ഇല്ലേ... ജസ്സ് ച്ചിൽ മാൻ
രാഹുൽ : അത് വിട് എവിടാ താമസം

മായ : ഞാൻ ഇവിടൊക്കെ തന്നെ ഉണ്ട് പക്ഷെ ഞാൻ വിചാരിച്ചാല് മാത്രേ നിനക്ക് എന്നെ കാണാൻ പറ്റൂ

രാഹുൽ : ഓഹോ.... എന്നാലേ എനിക്ക് ഒരു വാക്ക് തരുമോ
മായ : എന്താ
രാഹുൽ : എന്നെ വിട്ട് പോവില്ല ന്നു
മായ : അത് പറ്റില്ല കുട്ട എൻ്റെ ഇവിടുത്തെ സമയം തീർന്ന തിരിച്ചു പോകേണ്ടി വരും
അതൊന്നും ഇപ്പൊ നോക്കണ്ട നീ പറ എന്തെല്ല നിൻ്റെ വിശേഷം

രാഹുൽ : ഞാൻ ഇപ്പൊ ഹാപ്പി ആണ് ശരിക്കും ഹാപ്പി ഒരു കൂട്ട് കിട്ടിയല്ലോ
മായ : ആ പിന്നെ ഫ്രൻസിനോട് ഒന്നും പറയണ്ട എൻ്റെ കാര്യം

രാഹുൽ : ഒക്കെ... സത്യം പറഞ്ഞ വിശ്വസിക്കാൻ ഇപ്പോഴും... ഇങ്ങനെ ഒരു എക്സ്പീരിയൻസ് ആദ്യ ചില കഥകളിൽ വായിച്ചു കേട്ടത് അല്ലാതെ...
മായ : വിശ്വസിക്കഡോ...

രാഹുൽ : ഞാൻ അടുത്ത് വന്നോട്ടെ
മായ