Chapter Title : മായാലോകം [കാലം സാക്ഷി]

എന്നെ കൈവിടാത്തത് കൊണ്ട് എനിക്ക് തീർക്കാൻ പറ്റി എന്ന് പറയുന്നതാവും ശരി.

ഞാൻ കോഴ്സ് കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ എന്ജിനീരുടെ ഡിമാൻഡ് എല്ലാം പോയി, നല്ല മാർക്ക് ഉള്ളവർക്ക് പോലും ജോലി കിട്ടാത്ത അവസ്ഥയായി. എനിക്ക് വേണ്ടി ചിലവാക്കിയ പണം എങ്ങനെയും തിരിച്ച് പിടിക്കാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് കൂടി അച്ഛന്റെ സ്വതീനത്തിൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ചെയ്യുന്ന ജോലി എനിക്ക് കിട്ടിയത്.

അതെ എനിക്ക് അച്ഛനെ നല്ല പേടി ആയിരുന്നു. കുരുത്തകേട് കാണിച്ചപ്പോഴൊക്കെ അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും കിട്ടിയിട്ടുള്ളത്തിന്റെ പേടിയാണ്. ഏതായാലും ജോലിക്ക് പോയി തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് തുണ്ട് വെച്ച് എഴുതുന്ന അത്ര എളുപ്പം അല്ല കാർ വിൽക്കാൻ എന്ന് മനസ്സിലായി. എങ്ങനെയോക്കെ പരിശീലിച്ചിട്ട് പോയാലും ഇങ്ങോട്ട് ചോദ്യം വരുമ്പോൾ എന്റെ മുട്ട് വിറക്കും.

ടാർജറ്റ് എത്താത്തതിന് മാനേജരുടെ വായിലിരിക്കുന്നത്തും കേൾക്കണം. അങ്ങനെ ഒരു അറുബോറൻ ജോലിയും അതിനേക്കാൾ അറുബോറൻ ലൈഫുമാണ് എന്റെ ലൈഫ്.

വിഷ്ണു... വിഷ്ണു... നീ ഇറങ്ങാറായില്ലേ? ബാത്‌റൂമിൽ കയറി യൂറോപ്യൻ ക്ലോറ്റിൽ ഇരുന്ന് ഒന്ന് മയങ്ങിയ എന്നെ ഉണർത്തിയത് പുറത്ത് നിന്നുമുള്ള അമ്മയുടെ വളികളായിരുന്നു.

"അഹ് അമ്മേ ദാ കുളിക്കുവാ.. ദാ ഇറങ്ങി..."

ഞാൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് പല്ലു തേക്കാൻ ബ്രഷ് എടുത്ത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഈ ചെറുക്കൻ ഇനി എന്നാണാവോ ഒന്ന് നേരെ ആകുക... രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കില്ല... കുളിക്കാൻ കയറിയാൽ ഒരുമണിക്കൂർ ബാത്‌റൂമിൽ... പിടിച്ച് ഒരു പെണ്ണ് കെട്ടിച്ചാലെങ്കിലും ശരിയാകുമോ എന്തോ?.."

അമ്മ എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ആവലാതികൾ പറഞ്ഞ് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

എന്നത്തേയും പോലെ ഇന്നും അമ്മയുടെ വായിരിക്കന്നത് കേട്ട്കൊണ്ട് അമ്മ ഉണ്ടാക്കി തന്ന ദോശ