Chapter Title : മായാമയൂരം [കാട്ടിലെ കണ്ണൻ]

അവഗണിക്കുന്നത് ആർക്കും പിടികിട്ടിയില്ല മായേച്ചിക്കൊഴികെ..

ആദ്യത്തെ ഒരാഴ്ച വിരുന്നും മറ്റുമായി അവർ കറക്കത്തിലായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് തന്നെ വീട്ടിലുള്ള സമയം കുറവായിരുന്നു ആ സമയം പഠീക്കുകയാണെന്ന പേരിൽ അപ്പു റൂമിൽ തന്നെയിരുന്നു ആകെ അവരെ കാണുന്നത് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വന്നിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രം .

പിറ്റേ ദിവസം തൊട്ട് അവന് സ്റ്റഡി ലീവ് ആയിരുന്നു അതിനാൽ മുഴുവൻ സമയവും വീട്ടിൽ തന്നെയാണ്. മായേച്ചിയാണേൽ ഒരുമാസം ലീവിലുമാണ് അമ്മയും അച്ഛനും പുറത്ത് പോയാൽ അവർ മൂന്നും മാത്രമാണ് ഇവിടെ ..

അങ്ങനെ രാവിലെ എണീറ്റ് പതിവ് പോലെ താഴെക്ക് ഇറങ്ങി ടി.വി യുടെ മുന്നിലിരുന്ന് അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി നീട്ടി വിളിച്ചു..

അമ്മേ...

അവിടെ നിന്ന് മറുപടിയൊന്നും കേട്ടില്ല

അമ്മേ ചായ.. എനിക്ക് വിശക്കുന്നു..

അപ്പൂ ദാ വരുന്നു ഒരു മിനുട്ട്..

മറുപടി അമ്മെടെ അല്ല മായേച്ചിടെ ആണ് ..

കോപ്പ് ഈ സാധനത്തിന് ഇന്ന് എവിടേം വിരുന്നൊന്നും ഇല്ലേ ആവോ.. എന്ന് അവൻ മനസ്സിലോർത്തു അപ്പോളേക്കും ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റുമായി മായേച്ചി ഹാളിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു .. കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പാത്രം മേശപ്പുറത്തേക്ക് വച്ചിട്ട് ഒരു പുഞ്ചിരി പാസ്സാക്കി .. അപ്പു വലിയ മൈന്റ് ഒന്നും ചെയ്തില്ല.

അമ്മ എവിടെ ?

അമ്മ അമ്പലത്തിൽ പോയി..

ഉം..

നീ ഇത് കഴിക്ക് ഞാൻ ചായ എടുക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ് മായേച്ചി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

എന്താടാ ഇത്ര നേരത്തെ എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ചേട്ടൻ കയറിവന്നു .

ഇങ്ങേരിതെവിടെ പോയി രാവിലെ തന്നെ അവൻ

ആലോചിച്ചു

ഒന്നൂല..

എന്ത് കൊന്നൂല്ലാന്ന് മൂട്ടില് വെയിലടിച്ചാലെ എണീക്കുന്നുണ്ടോ.. ഉം വേഗം കഴിച്ചിട്ട് പോയി