Chapter Title : മായാമയൂരം [കാട്ടിലെ കണ്ണൻ]

ഡോറിൽ ആരോ മുട്ടി..

ഡാ.. അപ്പു വാതിലൊന്ന് തുറന്നേ..

ഓ മായേച്ചിയാണ് ഈ വഴിക്കൊന്നും വരാത്തതാണല്ലോ ഇതുവരെ ഇന്നിപ്പോ എന്താണാവോ..

ഉം . എന്താ ഡോർ തുറന്ന് ഗൗരവത്തോടെ അവൻ ചോദിച്ചു..

നീ ഒന്ന് താഴേക്ക് വന്നേ..

എന്തിനാ..

നിന്നോട് കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട് ..

എനിക്ക് കൊറേ പഠിക്കാനുണ്ട്

ഓ പിന്നെ കലക്ടറാവാൻ പഠിക്കുവല്ലേ എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് കേട്ടിട്ട് മതി പഠിപ്പൊക്കെ എന്നു പറഞ്ഞ് അവന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് താഴേക്ക് കൊണ്ട് പോയി..

ഇരിക്ക് സോഫ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി കൊണ്ട് മായേച്ചി പറഞ്ഞു . എന്നിട്ട് മായയും അവന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു..

മായ : എന്താ സാറിന്റെ പ്രശ്നം

അപ്പു : എനിക്ക് എന്ത് പ്രശ്നംം?

മായ : ഒരു പ്രശ്നോം ഇല്ലേ..

അപ്പു : ഇല്ല ..

മായ : ഞാനിവിടെ വന്നിട്ട് എത്ര ദിവസമായെന്ന് അറിയോ..

അപ്പു : ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് എന്തേ..

മായ : ഇന്നേക്ക് പത്ത് ദിവസമായി .. ഇതുവരെ നീ എന്നോടൊന്ന് മര്യാദയ്ക്ക് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല.. എന്തിന് ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് കൂടിയില്ല .. അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു..

പറ എന്താ പ്രശ്നം

അപ്പു : എനിക്ക് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല ഞാൻ അങ്ങനെ അതികം സംസാരിക്കാത ടൈപ്പാ..

മായ : ആര് നീ .. കഴിഞ്ഞ ദിവസം ആ ഹീര വന്നപ്പോൾ നിന്റെ നാവ് തൊള്ളേലേക്ക് ഇറക്കിയില്ലലോ എന്താ എന്നോടുള്ള പ്രശ്നം അന്നത്തെ ഇഷ്യു ആണോ ?

അപ്പു : എന്നത്തെ ? ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്ത വിധത്തിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു..

മായ : അന്ന് ബസ്സിൽ വച്ച് സംഭവിച്ചത്

അപ്പു : ആണെങ്കിൽ ഞാൻ ഒരല്പം ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

മായ : ആണെങ്കിൽ പറഞ്ഞാ തീരുമെങ്കിൽ അങ്ങ് തീർക്കാടോ ചുമ്മാ നമ്മൾ തമ്മിലെന്തിനാ വെറുതെ ..

അപ്പു : എന്ത് പറയാൻ നിങ്ങൾ പറയാനുള്ളതൊക്കെ അന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞില്ലേ നഷ്ടപെട്ടത് എന്റെ മാനമല്ലെ..

മായ : ഡാ അത് ഞാൻ അന്നത്തെ തെറ്റിദ്ധാരണ കൊണ്ട് .. ഞാൻ സോറിം പറഞ്ഞില്ലേ..

അപ്പു :