Chapter Title : മായാമയൂരം [കാട്ടിലെ കണ്ണൻ]

നോക്കണേ എന്നും പറഞ്ഞ് അവനെ ബസ്സിൽ നിന്ന് ഇറക്കി വിടുകയും ചെയ്തു.

പലപ്പോഴായി അവൻ തിരക്കുള്ള ബസ്സിൽ കേറി ജാക്കി പരുപാടി നടത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും . ചെയ്യാതൊരു തെറ്റിന് ഇത്രയേറെ അപമാനിക്കപെട്ടത് അവന് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു ഇനിയെന്നെങ്കിലും ആ ഒരുമ്പെട്ടവളെ കണ്ടാൽ ശരിക്കും ഞാൻ ആ കുണ്ടിയിൽ കേറി പിടിക്കും എന്ന് ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്പു പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു. ഇനി ഒരിക്കലും ആ മുഖം കാണരുതെ എന്നും ആഗ്രഹിച്ചു പക്ഷെ വിധിയുടെ വിളയാട്ടം ആ ഒരുമ്പെട്ടവളെ എന്റെ ഏട്ടത്തിയായി കാണണമല്ലോ എന്നവൻ ഓർത്തു

പിറ്റേ ദിവസം പതിവുപോലെ അവൻ കോളേജ് വിട്ടു ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് വരുന്ന വഴി പുറകിൽ നിന്നൊരു വിളി

അതുൽ .....

ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി അത് മായ ആയിരുന്നു കൂടെ കഴിഞ്ഞ ദിവസം കണ്ട ആ കൂട്ടുകാരിയും ഉണ്ടായിരുന്നു

വിളികേട്ടതും അവൻ അവിടെ നിന്നു ....

ഇവൾ ഇനി എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാണാവോ .. അല്ലെങ്കിലും ഇവൾക്കിതെങ്ങനെ എന്റെ പേര് അറിയാം.

അപ്പോഴേക്കും അവർ അവന്റെ അടുത്തെതിയിരുന്നു

അവർ രണ്ടു പേരും അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു അവൻ ഉം എന്താ എന്ന ഭാവത്തിൽ പുരികങ്ങൾ ഉയർത്തി കാണിച്ചു

ഡോ സോറിട്ടോ ...

ങ്ങേ സോറിയോ തെറിവല്ലോം വിളിക്കാൻ വന്നതാവുമെന്ന് കരുതിയ അവൻ അന്ധാളിച്ചു പോയി ...

എന്തിന് ?

അവനൊരല്പം ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു

അന്ന് നടന്നതിനെല്ലാം ...

ഇവൾ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാൻ അറിഞ്ഞേ അതാ കിളവന്റെ പണിയായിരുന്നെന്ന് .. സോറി..

ഓ ആയികോട്ട് ഇംഗ്ലീഷുകാർ ഒരു വാക്ക് കണ്ട് പിടിച്ചതുകൊണ്ട് അതങ്ങ് പറഞ്ഞാൽ എല്ലാം തീർന്നല്ലോ..