Chapter Title : മായാമയൂരം [കാട്ടിലെ കണ്ണൻ]

നാവ് തൊള്ളേലേക്ക് ഇറക്കിയില്ലലോ എന്താ എന്നോടുള്ള പ്രശ്നം അന്നത്തെ ഇഷ്യു ആണോ ?

അപ്പു : എന്നത്തെ ? ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്ത വിധത്തിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു..

മായ : അന്ന് ബസ്സിൽ വച്ച് സംഭവിച്ചത്

അപ്പു : ആണെങ്കിൽ ഞാൻ ഒരല്പം ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

മായ : ആണെങ്കിൽ പറഞ്ഞാ തീരുമെങ്കിൽ അങ്ങ് തീർക്കാടോ ചുമ്മാ നമ്മൾ തമ്മിലെന്തിനാ വെറുതെ ..

അപ്പു : എന്ത് പറയാൻ നിങ്ങൾ പറയാനുള്ളതൊക്കെ അന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞില്ലേ നഷ്ടപെട്ടത് എന്റെ മാനമല്ലെ..

മായ : ഡാ അത് ഞാൻ അന്നത്തെ തെറ്റിദ്ധാരണ കൊണ്ട് .. ഞാൻ സോറിം പറഞ്ഞില്ലേ..

അപ്പു : സോറി .. പറി.. ചെയ്യാത തെറ്റിന് ഞാൻ അനുഭവിച്ച അപമാനം അത് മാറില്ലലോ അതോണ്ട് നിങ്ങളോടുള്ള എന്റെ സമീപനവും മാറില്ല.

മായ : ചെയ്യാത്ത തെറ്റിന് അയോണ്ടല്ലേ നിനക്കിത്ര ദേഷ്യം ആ തെറ്റ് നീ ഇപ്പൊ ചെയ്തോ..

അപ്പു : മനസ്സിലായില്ല.

മായ : നീ എന്റെ പുറകിൽ പിടിച്ചെന്ന് കരുതിയല്ലേ അന്ന് അങ്ങനൊക്കെ സംഭവിച്ചേ .. ഇപ്പൊ നീ പിടിച്ചോ അപ്പോൾ തെറ്റ് ചെയ്തതിനുള്ള ശിക്ഷയായില്ലേ.. എന്നും പറഞ്ഞ് മായേച്ചി എഴുന്നേറ്റു നിന്നു..

ഞാൻ പ്രതികാരമായി ചെയ്യാൻ വിചാരിച്ചതെന്തോ അതിപ്പോൾ ഈ പൂതനയുടെ സമ്മതത്തോടെ ചെയ്യാനുള്ള അവസരം ഒത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു.. ഇതിൽ പരം ആനന്ദം വേറെന്തുണ്ട് ..

കേട്ടപാതി കേൾക്കാത പാതി ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് മായേച്ചിയുടെ നിതംബത്തിൽ പിടിച്ച് ഞെരിച്ചു ..

ആ..ആ.. അമ്മേ.. മായേച്ചി വേദനകൊണ്ട് പുളഞ്ഞു . ആ ശബ്ദം കൂടി കേട്ടപ്പോൾ