Chapter Title : മായാമോഹിതം 2 [രേഖ]

വിഷമിക്കണ്ടാട്ടൊ നമുക്ക് നോക്കാം സ്വർണ്ണരഞ്ഞാണം ഞാൻ കരുതിയാൽ നടക്കില്ലെങ്കിലും കൊലുസ്സ് അത് ഞാൻ ഒപ്പിക്കാം വിക്രം : ഞാൻ അതിനു നിന്നോട് വാങ്ങാൻ പറഞ്ഞോ ? പിന്നെ എങ്ങിനെയാണ് ? വിക്രം : ഞാൻ ഒരു പോലീസ്‌ക്കാരനാണ് അതും അത്യവശ്യം ചീത്ത സർട്ടിഫിക്കറ്റുള്ളവനും അതുകൊണ്ട് മോളെ നീ അത് ആലോചിച്ചു വേവലാതിപ്പെടേണ്ട . പണ്ടൊരിക്കൽ എനിക്ക് കിട്ടിയ ഒരു കിമ്പളമാണ് അത് ആർക്കുകൊടുക്കും എന്നാലോചിച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ നിന്നെക്കാളും നല്ല ഒരാൾ എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ വരാനില്ല ഞാൻ നോക്കിനിൽക്കേ ഒരു ബ്രീഫ്‌കേഴ്സ് തുറന്നു അതിൽനിന്നും കനമുള്ള ഒരു സ്വർണ്ണത്തിൻ്റെ അരഞ്ഞാണം എടുത്തു . ഒപ്പം അതിൽനിന്നു ഒരു വെള്ളിയുടെ കൊലുസും ഈ വെള്ളിയുടെ കൊലുസ്സ് ആരുടേതാണ് വിക്രം : ഇത് എൻ്റെ പഴയ ഭാര്യയുടേതാണ് ഓർമ്മക്കണോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ അല്ല അത് പണ്ടുമുതലേ ഇതിൽ ഞാൻ വെച്ച് കളയാൻ തോന്നിയില്ല അത് സത്യമാണ് പക്ഷെ അത് നിനക്ക് ഇപ്പോൾ പ്രയോജനമായതിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു വിക്രം ആ അരഞ്ഞാണം എൻ്റെ അരയിൽ ചുറ്റിവെച്ചു ... പിന്നെ എൻ്റെ പാദത്തിൽ ആ കൊലുസ്സും കെട്ടി ... വിക്രം : നീ ഇവിടെയൊന്ന് നടന്നേ എന്തിനാണ് വിക്രം വിക്രം : എനിക്ക് അതൊന്നു കണ്ടാസ്വദിക്കണം ... എന്നെ കളിയാക്കാനാണോ ? വിക്രം : അല്ല ഒരിക്കലും അല്ല വിക്രം പറഞ്ഞതുപ്രകാരം സൗന്ദര്യമത്സരത്തിലെപോലെഞാൻ നടന്നപ്പോൾ വിക്രത്തിൻ്റെ കണ്ണുകളിലെ കാമത്തിൻ്റെ തിളക്കം ഞാൻ നേരിട്ടറിഞ്ഞു വിക്രം : എന്തൊരു ചേലാണ് പെണ്ണെ ... നിൻ്റെ ശേഷിക്കുന്ന അരഞ്ഞാണത്തിൻ്റെ ഭാഗം ഞാന്നുകിടക്കുന്നത് നിൻറ്റെ നിതംബപാളിയിലേക്കാണ് നിൻ്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും അത് പരസ്പരം ഇറുക്കി അതിനെ കടിച്ചുതിന്നുമോ എന്ന് ഞാൻ കരുതിപ്പോയി എന്നെ അതുപോലെ മലർത്തിക്കിടത്തി . ഞാൻ കെട്ടിയിട്ടിരുന്ന മുടിയെല്ലാം അഴിച്ചു വിടർത്തിയിട്ടു .പിന്നെ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നപോലെതന്നെ വിക്രം എൻ്റെ മുകളിലേക്ക് പടർന്നുകയറി . ചുംബനം എന്താണെന്നും ചുംബനത്തിൻ്റെ മാധുര്യം എന്താണെന്നും ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു അത് മനസ്സിലാക്കുന്ന തരത്തിൽ ആ ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ മുത്തങ്ങൾ കൈമാറുമ്പോൾ പലപ്പോഴും എൻ്റെ പല്ലുകളുടെ ഇടയിൽ വിക്രമിൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ പിടഞ്ഞോ അതുപോലെ വിക്രമിൻ്റെ പല്ലുകളുടെ