Chapter Title : മായാവതി 1 [ജോൺ എബ്രഹാം]

മായയുടെ കയ്യിലിരുന്ന തവി ഒന്ന് വിറച്ചു. അവളൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അമ്മയെ നോക്കി. "അമ്മേ... ദാമുവേട്ടൻ എല്ലാം കണ്ടു. ഇനി ഞാൻ ഉള്ളിൽ ഒന്നും ഇടാറില്ല എന്ന കാര്യത്തിൽ മൂപ്പർക്ക് ഒരു സംശയവുമില്ല. സുഗുണേട്ടന് കഴിയാത്തത് ദാമുവേട്ടന് കഴിയുമെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു തന്നു അമ്മേ..." മായ ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു, "ഇനി ചിലപ്പോ ദാമുവേട്ടന് അമ്മയുടെ കാര്യത്തിലാവും സംശയം. അമ്മയും ഉള്ളിൽ ഒന്നും ഇടാറില്ല ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ.. അത് ചിലപ്പോ ചോദിച്ചാലോ..

​"പോടീ അവിടുന്ന്! അവൻ ഈ തള്ളയുടെ അടുത്ത് എന്ത് സംശയം തീർക്കാനാ?" ഭവാനി നാണത്തോടെ മുഖം തിരിച്ചു. "ആരാണ് അമ്മയോട് പറഞ്ഞത് അമ്മ തള്ളയാണെന്ന്? അമ്മ ഇപ്പോഴും ചെറുപ്പമല്ലേ. പിന്നെ എന്നെപ്പോലെ തന്നെ അമ്മയും എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും തുല്യദുഃഖിതയല്ലേ... എനിക്ക് സന്തോഷം തന്നത് അമ്മയല്ലേ, അതിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തമായി അമ്മയ്ക്കും ആ സന്തോഷം കിട്ടിക്കോട്ടെ. ദാമുവിന് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും തോന്നണ്ടേ മോളെ.. അമ്മ വിഷമിക്കണ്ട, അതൊക്കെ നമുക്ക് വഴിയുണ്ടാക്കാം," മായ ഭവാനിയുടെ കവിളിൽ പിച്ചിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​അപ്പോഴേക്കും കൈകാലുകൾ കഴുകി ദാമു അടുക്കളവാതിക്കൽ എത്തി. ഭവാനി വാത്സല്യത്തോടെ അവനെ സ്വീകരിച്ചു. "വാ ദാമു, വന്നിരിക്ക്. മോളെ, അവന് ചോറ് വിളമ്പിക്കൊടുക്കൂ." ദാമു ടേബിളിന് മുന്നിലിരുന്നു. മായ അവന് ഓരോന്നായി വിളമ്പിക്കൊടുത്തു. ദാമു ചോറ് കുഴച്ചു തുടങ്ങവേ പറഞ്ഞു, "ചേച്ചി, മായേ... ഇരിക്ക്. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് കഴിക്കാം." ദാമു ഭവാനിയെ 'ചേച്ചി' എന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ കുളിർ പടർന്നു.

​ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ മീൻകറി എടുക്കാനായി ദാമു പതുക്കെ ഇടതുകൈ നീട്ടി. അപ്രതീക്ഷിതമായി അവന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ കൈമുട്ട് ഭവാനിചേച്ചിയുടെ ബ്ലൗസിനുള്ളിലെ ആ വലിയ മുലകളിൽ ആഞ്ഞു തട്ടി. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഭവാനിയുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ വിറച്ചുപോയി.

വർഷങ്ങളായി പുരുഷസ്പർശമേൽക്കാത്ത ആ ഭാഗത്ത് ദാമുവിന്റെ കൈമുട്ട് അമർന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൾ ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചില്ല; പകരം തന്റെ ശരീരം ഒന്ന് വെട്ടിച്ചു ദാമുവിന്റെ കൈമുട്ടിലേക്ക് ആ മുലകൾ ഒന്നുകൂടി ആഞ്ഞു അമർത്തി വെച്ചു. "ദാമു... കൈ കൊള്ളാതെ നോക്കി എടുക്ക്," ഭവാനിചേച്ചി ഒരു