മായാവതി 2

Mayavathi Part 2 | Author : John Abraham

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]

എല്ലാവർക്കും നമസ്കാരം...

ഈ കഥ വായിക്കുന്നതിനു മുൻപ് മായാവതി 1 വായിക്കുക

രാഘവൻ പിള്ള ഉമ്മറത്ത് ഇരുന്നു പത്രം വായിക്കുകയായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചായയുമായി വന്ന ഭവാനി പത്രം പിടിച്ചു മാറ്റി നേരെ കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നു.
​"എന്താ രാഘവേട്ടാ ഇത്? സുഗുണന് പ്രായം ഇപ്പോൾ തന്നെ 25 ആവാറായി. അവനൊരു കല്യാണം കഴിക്കണ്ടേ? അയൽപക്കത്തെ കുമാരന്റെ മോൻ കഴിഞ്ഞ മാസം കെട്ടി, അവന്റെ പ്രായം സുഗുണനേക്കാൾ കുറവാ."

​രാഘവൻ പത്രം മടക്കി വെച്ച് കണ്ണട ഒന്ന് താഴ്ത്തി വെച്ചു. "അതിനെന്താ ഭവാനി ഇത്ര തിടുക്കം? അവന് പ്രായം ഇനിയും ഉണ്ടല്ലോ. എന്നെ നോക്ക്, എനിക്ക് 35 വയസ്സുള്ളപ്പോഴല്ലേ 17 വയസ്സുകാരിയായ നിന്നെ ഞാൻ കെട്ടിയത്? അതുപോലെ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പോരെ..
​ഭവാനി ഒന്ന് അമർത്തി മൂളി. "ഓ... അതൊക്കെ അന്നത്തെ കാലം! എന്നെ പോലെ മുതുക്കന്മാരെ കെട്ടാൻ ഇപ്പത്തെ പെൺകുട്ടികളെ കിട്ടില്ല ... പിന്നെ, നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ കിട്ടിയ പോലെ, ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടാൻ

സുഗുണൻ അത്ര പുണ്യവാനൊന്നും അല്ല കേട്ടോ! അതെന്താടി അവനു കുഴപ്പം അവനല്ലേ.. ഈ പറമ്പിലെ ജോലികൾ ഒക്കെ നോക്കുന്നത്..

തോട്ടത്തിൽ അവനാണോ മുഴുവൻ നോക്കുന്നെ? ഗോവിന്ദേട്ടൻ അല്ലെ... അങ്ങേർക്ക് ആരോഗ്യം ഉള്ളത് കൊണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഭംഗിയായി നടക്കുന്നു. അല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ മോൻ ആ മടിയൻ അല്ല

​രാഘവൻ പിള്ള പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ഭവാനിയെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കിയിട്ട് ഒരു ദ്വയാർത്ഥത്തിൽ അയാൾ പറഞ്ഞു: "അത് ശരിയാ ഭവാനി... ഗോവിന്ദന്റെ ആരോഗ്യം നിനക്ക് ശരിക്കും അറിയാമല്ലോ!"

​ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഭവാനി ചെറുതായി ഒന്ന് നാണിച്ചു. എങ്കിലും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. "നിങ്ങൾ ആ മൂന്നാനോട് പറഞ്ഞ് അവനൊരു പെണ്ണ് നോക്ക്. ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ മതിയോ?" രാഘവൻ ശരി ഇനി അതും പറഞ്ഞു ഉടക്കേണ്ട..

​രാഘവൻ പിള്ള മുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തി, കുടയുമെടുത്ത് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. പടിവാതിൽക്കൽ എത്തിയതും അയാൾ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് ഭവാനിയെ ഒന്ന് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി.

​"അല്ല ഭവാനി, ഞാൻ മൂന്നാനോട് ... നമ്മുടെ സുഗുണന് വേണ്ടി നിന്നെപ്പോലെ ഈ 'അടങ്ങാത്ത' സ്വഭാവമുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെ തന്നെ നോക്കാൻ പറയണോ?"

​രാഘവൻ പിള്ള ഇടവഴിയിലേക്ക് നടന്നതും ഭവാനി ദേഷ്യത്തിലും നാണത്തിലും ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾ അമർത്തി പിറുപിറുത്തു: "ഓ... വലിയ കാര്യമായിട്ട് ചോദിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു! അടക്കാൻ നിങ്ങൾക് കഴിവില്ലാത്തോണ്ട് .. ആ ഗോവിന്ദേട്ടൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് എന്റെ പൂറിലെ കടി മാറുന്നു, അല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ മിടുക്ക് കൊണ്ടല്ല ഞാൻ ഈ തറവാട്ടിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി കഴിയുന്നത്!"

​രാഘവൻ പിള്ള ഇതൊന്നും കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ നേരെ ചായക്കട ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അവിടെ ബെഞ്ചിൽ ഒരു കാലും കയറ്റി വെച്ച് മൂന്നാൻ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

​ചായക്കടയുടെ മുന്നിലെ ബെഞ്ചിൽ ഒരു കാലും കയറ്റി വെച്ച്, പുകയുന്ന ബീഡിയും വലിച്ചിരുന്ന മൂന്നാൻ രാഘവൻ പിള്ളയെ കണ്ടതും