Chapter Title : മായാവതി 1 [ജോൺ എബ്രഹാം]

മുലകൾ ആഞ്ഞു തുള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ദാമു അവളുടെ മുലകളിലേക്കും അഴിഞ്ഞ മുണ്ടിന്റെ താഴേക്കും നോക്കി ആക്ഷൻ കാണിച്ചു.

​അപ്പോൾ ഭവാനിചേച്ചി ദാമുവിന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട് ആ വലിയ ഉടമ്പടി മുന്നോട്ട് വെച്ചു: "മായമോളെപ്പോലെ അവളുടെ അമ്മയും ഇനി നിനക്കുള്ളതാണ് ദാമു. ഈ ശരീരം കൊണ്ട് നിനക്ക് എന്ത് സുഖം വേണമെങ്കിലും ഞാൻ തരും. പക്ഷേ നീ എനിക്ക് ഒരു വാക്ക് തരണം. ഞങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊരു പെണ്ണിന്റെ അടുത്തും നീ പോകരുത്. നിനക്ക് എന്ത് വേണമെങ്കിലും ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് തരും. നമ്മൾ മൂന്നാളും അല്ലാതെ ലോകത്ത് വേറെ ആരും ഇതറിയരുത്."

​ദാമു പതുക്കെ തന്റെ കൈ ഉയർത്തി ഭവാനിചേച്ചിയുടെ തലയിൽ തൊട്ടു സത്യം ചെയ്തു. "സത്യം ചേച്ചി... ദാമു വാക്ക് പറഞ്ഞാൽ അത് പാലിച്ചിരിക്കും." ആ ഉറപ്പിൽ സമാധാനമായ ഭവാനിചേച്ചി തന്റെ വെള്ള ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഓരോന്നായി വലിച്ചു പൊട്ടിച്ചു. അവൾ ദാമുവിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ആവേശത്തോടെ കടിച്ചു പിടിച്ചു നുണയാൻ തുടങ്ങി. ആ റബ്ബർ പുരയിൽ രണ്ടു ശരീരങ്ങൾ ഒരേ താളത്തിൽ ഉരുകിത്തുടങ്ങി

മായാവതി 17

​ഭവാനിചേച്ചി വെള്ള ബ്ലൗസ് അഴിച്ചതോടെ.. ദാമു തന്റെ തനിനിറം പുറത്തെടുത്തു. തന്റെ വലിയ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ആ മുറ്റിയ മുലകളെ അവൻ ആഞ്ഞു കശക്കി കുഴക്കാൻ തുടങ്ങി. വെണ്ണക്കട്ടികൾ പോലെ ഇരുന്ന ആ മാംസളമായ ഭാഗങ്ങൾ അവന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ അമർന്ന് ചതയുന്നത് കണ്ട് ഭവാനിചേച്ചി ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടഞ്ഞു. ദാമു പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ തടിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണുകൾ പല്ലുകൾക്കിടയിൽ ഇട്ടു കടിച്ചു നുണഞ്ഞു.

​അവളുടെ വെണ്ണക്കട്ടികൾ പോലുള്ള തുടകൾ ദാമു ബലമായി വിടർത്തി. ആ കറുകറുത്ത രോമക്കാടുകൾക്കിടയിൽ മദജലം കൊണ്ട് കുഴഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പൂറിലേക്ക് അവൻ തന്റെ നാവു കൊണ്ട് ഒരു വന്യമായ ആക്രമണം നടത്തി. ദാമുവിന്റെ നീളമുള്ള നാക്ക് ആ തേൻകിണറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഒരു കുന്തം പോലെ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. "ആാാാഹ്... ദാമു... നീ ഇത് തിന്നു തീർക്കുമോ?" ഭവാനിചേച്ചി ഭ്രാന്തമായി മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ രതിമൂർച്ചയുടെ ആ നിമിഷങ്ങളിൽ ചൂടുള്ള മദജലം ദാമുവിന്റെ വായ്ക്കുള്ളിലേക്ക് ഒരു ഉറവ