Chapter Title : മായാവതി 1 [ജോൺ എബ്രഹാം]

വരാനുള്ള സമയമായിരിക്കുന്നു. വിഭവങ്ങൾ ഓരോന്നായി ടേബിളിലേക്ക് നിരത്തുമ്പോഴാണ് ഭവാനി അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത്. മായയുടെ മുഖത്തെ വല്ലാത്തൊരു തിളക്കവും ആ കള്ളച്ചിരിയും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഭവാനിക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടി—സംഗതി എന്തോ നടന്നിട്ടുണ്ട്! ഭവാനി പതുക്കെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു: "എന്തായി മോളെ... ആ സത്യം ദാമുവിന് കാണിച്ചു കൊടുത്തോ?"

​ആ ചോദ്യം കേട്ടതും മായയുടെ കയ്യിലിരുന്ന തവി ഒന്ന് വിറച്ചു. അവളൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അമ്മയെ നോക്കി. "അമ്മേ... ദാമുവേട്ടൻ എല്ലാം കണ്ടു. ഇനി ഞാൻ ഉള്ളിൽ ഒന്നും ഇടാറില്ല എന്ന കാര്യത്തിൽ മൂപ്പർക്ക് ഒരു സംശയവുമില്ല. സുഗുണേട്ടന് കഴിയാത്തത് ദാമുവേട്ടന് കഴിയുമെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു തന്നു അമ്മേ..." മായ ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു, "ഇനി ചിലപ്പോ ദാമുവേട്ടന് അമ്മയുടെ കാര്യത്തിലാവും സംശയം. അമ്മയും ഉള്ളിൽ ഒന്നും ഇടാറില്ല ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ.. അത് ചിലപ്പോ ചോദിച്ചാലോ..

​"പോടീ അവിടുന്ന്! അവൻ ഈ തള്ളയുടെ അടുത്ത് എന്ത് സംശയം തീർക്കാനാ?" ഭവാനി നാണത്തോടെ മുഖം തിരിച്ചു. "ആരാണ് അമ്മയോട് പറഞ്ഞത് അമ്മ തള്ളയാണെന്ന്? അമ്മ ഇപ്പോഴും ചെറുപ്പമല്ലേ. പിന്നെ എന്നെപ്പോലെ തന്നെ അമ്മയും എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും തുല്യദുഃഖിതയല്ലേ... എനിക്ക് സന്തോഷം തന്നത് അമ്മയല്ലേ, അതിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തമായി അമ്മയ്ക്കും ആ സന്തോഷം കിട്ടിക്കോട്ടെ. ദാമുവിന് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും തോന്നണ്ടേ മോളെ.. അമ്മ വിഷമിക്കണ്ട, അതൊക്കെ നമുക്ക് വഴിയുണ്ടാക്കാം," മായ ഭവാനിയുടെ കവിളിൽ പിച്ചിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​അപ്പോഴേക്കും കൈകാലുകൾ കഴുകി ദാമു അടുക്കളവാതിക്കൽ എത്തി. ഭവാനി വാത്സല്യത്തോടെ അവനെ സ്വീകരിച്ചു. "വാ ദാമു, വന്നിരിക്ക്. മോളെ, അവന് ചോറ്