Chapter Title : മായാവതി 1 [ജോൺ എബ്രഹാം]

കേട്ടത്—"ക്ലിങ്... ക്ലിങ്..." ദാമുവിന്റെ സൈക്കിൾ ബെൽ! ആ ശബ്ദം കേട്ടതും ഭവാനിയുടെ നെഞ്ചിലൊരു കൊട്ടു നടന്നു.

​ദാമുവിന്റെ വരവ്

​ഭവാനി വേഗം ചായ ഗ്ലാസിലേക്ക് പകർന്നു. മായ വാതിൽ തുറന്നു. ദാമു സൈക്കിൾ സ്റ്റാൻഡിൽ വെച്ച് വിയർത്തു കുളിച്ച് വരാന്തയിലേക്ക് കയറി. അവന്റെ കൈലിമുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആ തടിച്ച മസിലുകൾ വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്നു.

​"ആഹാ... രണ്ടുപേരും കുളിച്ചു സുന്ദരികളായി നിൽക്കുകയാണല്ലോ," ദാമുവിന്റെ നോട്ടം ഭവാനിയുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിലും മായയുടെ ചിരിയിലും ഉടക്കി.

​ഭവാനി ചായ നീട്ടി. "ഇന്നാ കുടിക്ക്..."

ദാമു ചായ വാങ്ങുന്നതിനിടയിൽ ഭവാനിയുടെ വിരലുകളിൽ ഒന്ന് തഴുകി. "ചായ കുടിക്കാൻ മാത്രമല്ല ഭവാനിയേ ഞാൻ വന്നത്... ഇന്നലെ പറഞ്ഞ ആ കാര്യം..." അവൻ അർദ്ധോക്തിയിൽ നിർത്തി.

​ഭവാനി നാണത്തോടെ മുഖം താഴ്ത്തി. "അതൊക്കെ ചെയ്തു... നീ അകത്തേക്ക് വാ."

​അവർ മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചു. മുറിയിൽ നേരിയ വെളിച്ചം മാത്രം. ദാമു കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. ഭവാനി അവന്റെ മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"കാണിക്കെടി... നീ അത് കളഞ്ഞോ എന്ന് ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ," ദാമുവിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞു.

​ഭവാനി പതുക്കെ തന്റെ മുണ്ടിന്റെ തുമ്പ് പിടിച്ച് ഉയർത്തി. ദാമുവിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. ഇന്നലെ കറുത്ത കാടുപോലെ കിടന്ന സ്ഥലം, ഇന്ന് വെണ്ണക്കല്ല് പോലെ വെളുത്തു മിനുസമായി കിടക്കുന്നു. രോമങ്ങളില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവളുടെ പൂറിന്റെ പിങ്ക് നിറത്തിലുള്ള ഇതളുകൾ വശങ്ങളിലേക്ക് വിടർന്നു നിൽക്കുന്നത് വ്യക്തമായി കാണാം.

​"എന്റെ പൊന്നോ..." ദാമു ആ മിനുസമുള്ള തുടകളിൽ കൈവെച്ചു. "ഇത് ഭവാനിയുടെ പൂറാണോ അതോ വെണ്ണക്കട്ടിയാണോ?