Chapter Title : മായാവതി 1 [ജോൺ എബ്രഹാം]

നനവ് വിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ കുതിച്ചൊഴുകിയതോടെ അവൾ തളർന്ന് തലയണയിലേക്ക് മുഖമമർത്തി കിടന്നു.

​ഭവാനിയുടെ മുറിയിൽ:

അതേസമയം, തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ ഭവാനി മായമോൾ പറഞ്ഞത് പോലെ അവൻ ഇനി എന്നെയെങ്ങാനും ആണോ നോക്കിയത് എന്നാലോചിച്ചപ്പോൾ ഒരു കുളിരു കോരി.. ഭവാനിക്ക് പ്രായം 50 ആയെങ്കിലും കണ്ടാൽ ഒരു 40 ഒക്കെ തോന്നു.ഭർത്താവ് മരിച്ചതിനു ശേഷം ഒരു പുരുഷനോട് ഒരു മോഹം തോന്നുന്നത് ദാമോദരനെ കണ്ടപ്പോളും.. പിന്നെ മായാവതി അവൻ എന്നെ ആണ് അരുവിയിൽ നിന്ന് നോക്കിയതെന്നു പറഞ്ഞപ്പോളും . തന്റെ വെള്ള ബ്ലൗസിനുള്ളിലെ കാഴ്ചകൾ ദാമോദരൻ ആർത്തിയോടെ നോക്കിയത് ഓർത്തപ്പോൾ അവരുടെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു ചൂട് പടർന്നു.തന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു നനവ് പടർന്ന പോലെ തോന്നിയപ്പോൾ അവൾക്കൊരു സംശയം..

​സംശയം തീർക്കാൻ ഭവാനി തന്റെ മുണ്ടിനുള്ളിലൂടെ വിരലുകൾ പതുക്കെ പൂറിലേക്ക് അമർത്തി നോക്കി. വിരൽത്തുമ്പിൽ തടഞ്ഞ ആ സുഖമുള്ള നനവ് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. കൂടുതൽ ഒന്നും ചെയ്യാനോ വിരൽ ചലിപ്പിക്കാനോ അവർ മുതിർന്നില്ല; ആ നനവ് തന്നെ അവർക്ക് നൽകിയ ആശ്വാസം വലുതായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി തരിശായി കിടന്ന മണ്ണിൽ പെയ്ത ആ ആദ്യ മഴയുടെ സുഖത്തിൽ, ദാമോദരന്റെ ആ ഉരുക്കു രൂപം മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ഭവാനി പതുക്കെ മയക്കത്തിലേക്ക് വീണു.

മായാവതി 7

എന്നത്തേയും പോലെ മായാവതി പിറ്റേ ദിവസം പറമ്പിലേക് നടക്കാനിറങ്ങി..അടുക്കളയിൽ ഉള്ള ഭവാനി അവളുടെ വേഷം കണ്ടു ചോദിച്ചു മോളെങ്ങോട്ടാ കല്യാണത്തിന് വല്ലോം പോവാണോ.. മായാവതി അമ്മേ പറമ്പിൽ പുതിയ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ഉള്ളതല്ലേ.. അപ്പൊ ഞാൻ ഞാൻ നമ്മുടെ സ്ഥിരം വേഷത്തിൽ പോയാൽ.. അവൻ ഇന്നലെ അരുവിയിൽ നിന്ന് നോക്കിയ പോലെ എന്നെ നോക്കിയാലോ..

ഭവാനി എടീ അവൻ നോക്കുകയാണെങ്കിൽ നോക്കട്ടെ എന്റെ മോൾ സുന്ദരിയാണെന്നു അവൻ കണ്ടോട്ടെ നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടോ.. മായാവതി ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ നിന്നു. ഭവാനി തുടർന്നു മോളെ അവനെ കണ്ടിട്ട് നല്ല ഒരാളാണെന്നു തോന്നുന്നു.. എന്റെ മകനെ കൊണ്ട് സാധിക്കാത്തത് അവനു നിന്നോട് തോന്നിയാലോ..അമ്മയെന്താണ് ഈ പറയുന്നത്.. മോളെ നിനക്കും വേണ്ടേ ഒരു പെണ്ണിന്