Chapter Title : മായാവതി 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ടാവില്ലേ? ഈ രാത്രി ഞാൻ ഈ ചുക്കുമണിയും നോക്കി ഇങ്ങനെ ഇരിക്കണോ?"

​സുഗുണന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൻ അവളുടെ ആ പുഷ്ടിയുള്ള മുലകളിലേക്കും വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടിലേക്കും നോക്കാൻ പോലും ഭയപ്പെട്ടു. "മായേ... എനിക്ക്... എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു..." അവൻ വിതുമ്പി.

​"അറിയില്ലായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയോ? എന്റെ ജീവിതമാണ് നിങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചത്. ആണുങ്ങൾ എന്നാൽ ഇങ്ങനെയാണോ?

മായ പരിഹാസത്തോടെ അവന്റെ ആ പൗരുഷമില്ലാത്ത അവയവത്തിലേക്ക് ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.

​അവൾ അവന്റെ താടിയിലെ പിടുത്തം ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി. "പറയൂ... മറുപടി പറയൂ! ഇനി ഞാൻ ആരെയാണ് സമീപിക്കേണ്ടത്? നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് ഇതിന് കഴിയില്ലെന്ന് ഉറപ്പായി.
സുഗുണൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് നിലത്തിരുന്ന് മായയുടെ കാലിൽ പിടിച്ചു. അവന്റെ നഗ്നമായ ശരീരം ആകെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"മായേ.... ഞാൻ അച്ഛനോട് ഈ കാര്യം പലവട്ടം പറഞ്ഞിരുന്നു. എനിക്ക് കല്യാണം വേണ്ടെന്നും, ഒരു പെണ്ണിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനുള്ള കഴിവ് എനിക്കില്ലെന്നും ഞാൻ അച്ഛനോട് കരഞ്ഞു പറഞ്ഞതാ. പക്ഷേ അച്ഛനാണ് എന്നെ നിർബന്ധിച്ചത്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഈ പ്രശ്നമൊക്കെ താനേ ശരിയാവുമെന്നും,

ഇതൊക്കെ വെറും മാനസികമായ പ്രശ്നമാണെന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് അച്ഛൻ എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. എന്റെ ജീവിതം പോട്ടെ... പക്ഷേ നിന്റെ ജീവിതം കൂടി നശിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നില്ല മായേ..."

​സുഗുണന്റെ ഈ ഏറ്റുപറച്ചിൽ കേട്ട മായ സ്തംഭിച്ചുപോയി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ കനൽ കത്തുകയായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ കാലുകൾ അവന്റെ പിടുത്തത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റി.

​"അപ്പോൾ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നെ ഈ നരകത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടതാണല്ലേ?" മായയുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു. "നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെ അച്ഛനും കൂടി എന്റെ ജീവിതം വെച്ച് പന്താടാൻ എങ്ങനെ തോന്നി?"

​നഗ്നയായ അവൾ ആവേശത്തോടെ മുറിക്കുള്ളിൽ നടന്നു. ഓരോ ചുവടിലും അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ വലിയ ചന്തികൾ ദേഷ്യം കൊണ്ട് തുള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ആ പുഷ്ടിയുള്ള വലിയ മുലകൾ വേഗത്തിലുള്ള ശ്വാസോച്ഛ്വാസത്തിൽ മുകളിലേക്കും താഴേക്കും ആഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

ആ കാഴ്ച കണ്ട സുഗുണൻ ഒന്നുകൂടി തകർന്നുപോയി.

നഗ്നനായി തറയിലിരുന്ന് കരയുന്ന സുഗുണനെ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ മായ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ ചെന്നിരുന്നു. അവളുടെ ആ പുഷ്ടിയുള്ള വലിയ മുലകൾ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും