Chapter Title : മായാവതി 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

ആഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. കട്ടിലിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവൾ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നുകൂടി ആലോചിച്ചു.

​"ഇതൊരു വലിയ ചതിയാണ്. മകനെക്കൊണ്ട് കഴിയില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ എന്നെ ഈ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത് അച്ഛന്റെ ബുദ്ധിയാവാം. സുഗുണനെ ഒരു മറയാക്കി നിർത്തി എന്റെ ഈ യൗവ്വനം ആസ്വദിക്കാൻ അയാൾ പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകുമോ?" മായയുടെ മനസ്സിൽ സംശയങ്ങൾ കനലായി കത്തി.

​അവൾ പതുക്കെ സുഗുണന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ ആ നഗ്നമായ രൂപം കണ്ട് സുഗുണൻ വീണ്ടും മുഖം താഴ്ത്തി.

​"സുഗുണേട്ടാ... മതി കരഞ്ഞത്. എഴുന്നേൽക്കൂ," മായ ഇത്തിരി കടുപ്പത്തിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു. "നിങ്ങളെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് ഇനി കാര്യമില്ല. എന്നെ ഈ ചതിക്കുഴിയിൽ വീഴ്ത്തിയത് നിങ്ങളുടെ അച്ഛനാണ്. ഇതിന് എനിക്ക് മറുപടി കിട്ടണം."

​സുഗുണൻ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവളെ നോക്കി.

​"നാളെ നേരം വെളുക്കട്ടെ... സൂര്യൻ ഉദിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ എനിക്ക് അച്ഛനോട് നേരിട്ട് ചില കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനുണ്ട്. നിങ്ങളെ മുന്നിൽ നിർത്തിക്കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ അത് ചോദിക്കും. നിങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടാവണം. ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ നിൽക്കരുത്," മായയുടെ സ്വരത്തിൽ ഒരു ആജ്ഞയുണ്ടായിരുന്നു.

​"അത്... മായേ... അച്ഛനോട്..." സുഗുണൻ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു.

​"ഒന്നും പറയണ്ട! എന്റെ ജീവിതം വെച്ച് പന്താടിയത് ആരായാലും അവർ
ഇതിന് മറുപടി പറയേണ്ടി വരും. രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ഉള്ളിലെ കള്ളം ഞാൻ നാളെ പുറത്തു കൊണ്ടുവരും."

​മായ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് തന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ വലിയ ചന്തികൾ ഒന്നുകൂടി മെത്തയിലേക്ക് അമർത്തി വച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ദേഷ്യവും ഒരുതരം വാശിയുമായിരുന്നു. സുഗുണൻ ഒന്നുമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ ആ മുറിയുടെ മൂലയിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി.

മായ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. താഴെ കിടന്ന ആ പിങ്ക് ബ്രാ എടുത്ത് അവൾ തന്റെ വലിയ മുലകളിൽ വരിഞ്ഞു കെട്ടി. പിന്നെ ആ പിങ്ക് ജട്ടിയും പാവാടയും വലിച്ചു കയറ്റി. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ആ ഭംഗി ആസ്വദിക്കാൻ സുഗുണന് യോഗമില്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഉറപ്പായി.

ഒടുവിൽ ഒരു മാക്സി കൂടി എടുത്ത് തലയിലൂടെ ഇട്ടതോടെ അവൾ പൂർണ്ണമായി തന്റെ പൗരുഷമില്ലാത്ത ഭർത്താവിന് മുന്നിൽ ഒരു ഭദ്രകാളിയായി നിന്നു.