Chapter Title : മായാവതി 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

​സുഗുണൻ ഇപ്പോഴും നഗ്നനായി ഒരു മൂലയിൽ ചുരുണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അവന്റെ ആ 'ചുക്കുമണി' നാണം കൊണ്ട് തീരെ ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു.

​"എണീറ്റു പോയി ആ മൂത്രം ഒഴിച്ച് കിടന്നോ മനുഷ്യ! ഇത്രയൊക്കെയല്ലേ നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് കഴിയൂ..." മായ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു.

​സുഗുണൻ ഒരു വാക്ക് മിണ്ടാതെ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ബാത്ത്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ഒരു നനഞ്ഞ പടക്കം പോലെ അവൻ തളർന്നിരുന്നു. അവൻ ബാത്ത്റൂമിൽ കയറിയതും മായ കട്ടിലിൽ ഒരു വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കമില്ലായിരുന്നു. തന്റെ ജീവിതം തകർത്ത ആ രാഘവൻ പിള്ളയോടുള്ള പക അവളുടെ ഉള്ളിൽ കനലായി കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

​ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വന്ന സുഗുണൻ കട്ടിലിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ പതുങ്ങി കിടന്നു. മായയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് തട്ടാതിരിക്കാൻ അവൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.

അതെ സമയം ഭവാനിയുടെ മുറിയിൽ...

ഭവാനി മുറിയിൽ എത്തുമ്പോൾ ഗോവിന്ദൻ അവളെയും കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. വാതിൽ അടച്ചതും ഗോവിന്ദൻ അവളെ കേറി പുറകിലൂടെ വയറിനു ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു...രാഘവേട്ടൻ ആണ് ഈ അവസരം ഉണ്ടാക്കിയത് അല്ലെ... ഭവാനി ചോദിച്ചു..

ഗോവിന്ദൻ പറഞ്ഞു അതെ...ഗോവിന്ദൻ ഭവാനിയുടെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു, "ഞാൻ നിന്നെ കളിക്കുന്നത് മൂപ്പർക്ക് ഇഷ്ടമാണ് ഭവാനീ .. അതാണ് അയാൾ കണ്ണടച്ച് തരുന്നത്."

​ഭവാനി ഒന്ന് ഞെട്ടി അവനെ നോക്കി. "നീ എന്താ ഗോവിന്ദാ ഈ പറയുന്നത്?"
​"സത്യമാണ്... ഓരോ തവണ ഞാൻ നിന്നെ തൊടുമ്പോഴും മൂപ്പർക്ക് കിട്ടുന്ന ഒരു ആവേശമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഈ തറവാട്ടിലെ സർവ്വ അധികാരവും എനിക്ക് തന്ന് ഭവാനി നോക്കാൻ എന്നെത്തന്നെ അയാൾ ഏൽപ്പിച്ചത്." ഗോവിന്ദൻ ഒരു വന്യമായ ചിരിയോടെ അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹൂക്കുകൾ ഓരോന്നായി തുറന്നു.

​അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിടം വെളിച്ചത്തിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഗോവിന്ദന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആവേശം ഇരച്ചുകയറി. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ വയറിലെ മടക്കുകളിൽ കൈകൾ പടർത്തി.

"രാഘവേട്ടന്റെ മുന്നിൽ ഇട്ടു തന്നെ ഒരു ദിവസം നിന്നെ എനിക്ക് കളിക്കണം ഭവാനി... അയാൾക്ക് അതല്ലേ വേണ്ടത്!"

​ഗോവിന്ദൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഭവാനിയുടെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹൂക്കുകൾ ഓരോന്നായി പറിച്ചെടുത്തു. ഭവാനി കിതച്ചുകൊണ്ട് അവനെ തടയാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അവന്റെ കരുത്തിന്