Chapter Title : മായാവതി 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

എനിക്ക് കൂട്ടുപിടിക്കാം. അവൾ വന്നാൽ പിന്നെ ഭവാനിയുടെ ഈ അഹങ്കാരം ഞാൻ തീർത്തു കൊടുക്കാം. നോക്കാം... ഈ കളി എങ്ങോട്ട് പോകുമെന്ന്!"

പിറ്റേ ദിവസം.....

"വരൂ രാഘവേട്ടാ... കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ എത്തിയല്ലോ," കേശവൻ നായർ അവരെ ചിരിയോടെ സ്വീകരിച്ചു. വിശേഷങ്ങളൊക്കെ പങ്കുവെച്ച് അവർ ഉമ്മറത്തിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് മൂന്നാൻ രാഘവൻ പിള്ളയെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി.

​കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാഘവൻ പിള്ള ഒന്ന് തൊണ്ടയനക്കി. "എന്നാൽ മോളെ ഒന്ന് വിളിച്ചാലോ കേശവാ?"

​കേശവൻ അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു, "മായാ... ചായ എടുത്തോളൂ."

​അകത്തെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ ഒരു വളക്കിലുക്കം കേട്ടു. ചായയുടെ ട്രായുമായി മായാവതി മന്ദം മന്ദം ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവളുടെ ആ നടത്തത്തിന്റെ ഭംഗി കണ്ടതും ഉമ്മറത്തിരുന്ന മൂന്നു പേരുടെയും കണ്ണുകൾ ഉടക്കി.

​ചുവന്ന പട്ടുപാവാടയും ജമ്പറുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. കറുത്തു നീണ്ട മുടി മുകൾഭാഗം മാത്രം കെട്ടി താഴേക്ക് അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനു മുകളിൽ ചൂടിയ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം ഉമ്മറമാകെ പടർന്നു.

വാലിട്ടെഴുതിയ കണ്ണുകളും, മൂക്കുത്തി തിളങ്ങുന്ന ഭംഗിയുള്ള മൂക്കും, ചുവന്നു തുടുത്ത ചുണ്ടുകളും... ചിരിക്കുമ്പോൾ വിരിയുന്ന നുണക്കുഴി കവിളുകൾ കൂടി ആയപ്പോൾ അവൾ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. ആകാര ഭംഗിയുള്ള അവളുടെ ശരീരവും, ഓരോ ചുവടിലും താളം തുള്ളുന്ന വലിയ ചന്തികളും കണ്ടപ്പോൾ സുഗുണൻ ശരിക്കും ഒന്ന് അന്തിച്ചുപോയി.

​മായാവതി സുഗുണന്റെ നേരെ കുനിഞ്ഞ് ചായ ഗ്ലാസ് നീട്ടി. "ഏട്ടാ... ചായ."
​കുനിഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ അവളുടെ ജമ്പറിനുള്ളിലെ ആ അർദ്ധഗോളങ്ങൾക്കിടയിലെ ചാലിലേക്കാണ് സുഗുണന്റെ കണ്ണുകൾ പാഞ്ഞത്. പെട്ടെന്ന് മായാവതി അവനെ നോക്കി, ആരും കാണാതെ ഒരു കണ്ണിറുക്കി. സുഗുണന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഒന്ന് കൂടി!

​എല്ലാവരും ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കേശവൻ നായർ പറഞ്ഞു, "പിള്ളേർക്ക് എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാനുണ്ടെങ്കിൽ ചോദിക്കട്ടെ."

​അവർ രണ്ടുപേരും പതുക്കെ പറമ്പിലെ മാവിൻ ചുവട്ടിലേക്ക് നടന്നു. കുറച്ചു നേരം അവിടെ മൗനമായിരുന്നു.

​"മായയ്ക്ക്... എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?" സുഗുണൻ മെല്ലെ ചോദിച്ചു.
​അവൾ ഒന്ന് നാണത്തോടെ തലയാട്ടി മൂളി. "ചേട്ടനോ?"

​സുഗുണൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു, "നീ ഇത്ര സുന്ദരിയല്ലേ... നിന്നെ