Chapter Title : മായാവതി 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

പുറത്തെ പടിയിൽ ഇരുന്നു ആലോചനയിലാണ്ടു. അയാളുടെ ഉള്ളിലിരുപ്പ് മറ്റൊന്നായിരുന്നു.

​"ചെറുക്കന് അങ്ങനെ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിൽ.. അത് തനിക്ക് ഒരു വലിയ അവസരം ആവും. ഭവാനി ഗോവിന്ദനുമായി കളി തുടങ്ങിയ ശേഷം എന്നെ അടുപ്പിച്ചിട്ടില്ല. ഇനി ഭവാനിയെ എനിക്ക് കിട്ടുകയുമില്ല. ഞാനും ഒരാണല്ലേ.. എനിക്കും ഇല്ലേ വികാരങ്ങൾ? സുഗുണന് ആ പെണ്ണിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, ആ മായാവതിയെ എനിക്ക് കൂട്ടുപിടിക്കാം. അവൾ വന്നാൽ പിന്നെ ഭവാനിയുടെ ഈ അഹങ്കാരം ഞാൻ തീർത്തു കൊടുക്കാം. നോക്കാം... ഈ കളി എങ്ങോട്ട് പോകുമെന്ന്!"

പിറ്റേ ദിവസം.....

"വരൂ രാഘവേട്ടാ... കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ എത്തിയല്ലോ," കേശവൻ നായർ അവരെ ചിരിയോടെ സ്വീകരിച്ചു. വിശേഷങ്ങളൊക്കെ പങ്കുവെച്ച് അവർ ഉമ്മറത്തിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് മൂന്നാൻ രാഘവൻ പിള്ളയെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി.

​കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാഘവൻ പിള്ള ഒന്ന് തൊണ്ടയനക്കി. "എന്നാൽ മോളെ ഒന്ന് വിളിച്ചാലോ കേശവാ?"

​കേശവൻ അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു, "മായാ... ചായ എടുത്തോളൂ."

​അകത്തെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ ഒരു വളക്കിലുക്കം കേട്ടു. ചായയുടെ ട്രായുമായി മായാവതി മന്ദം മന്ദം ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവളുടെ ആ നടത്തത്തിന്റെ ഭംഗി കണ്ടതും ഉമ്മറത്തിരുന്ന മൂന്നു പേരുടെയും കണ്ണുകൾ ഉടക്കി.

​ചുവന്ന പട്ടുപാവാടയും ജമ്പറുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. കറുത്തു നീണ്ട മുടി മുകൾഭാഗം മാത്രം കെട്ടി താഴേക്ക് അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനു മുകളിൽ ചൂടിയ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം ഉമ്മറമാകെ പടർന്നു.

വാലിട്ടെഴുതിയ കണ്ണുകളും, മൂക്കുത്തി തിളങ്ങുന്ന ഭംഗിയുള്ള മൂക്കും, ചുവന്നു തുടുത്ത ചുണ്ടുകളും... ചിരിക്കുമ്പോൾ വിരിയുന്ന നുണക്കുഴി കവിളുകൾ കൂടി ആയപ്പോൾ അവൾ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ