Chapter Title : മായാവതി 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി.
​അവൾ അയാളുടെ തോളിൽ കൈകൾ വെച്ച് തള്ളി മാറ്റാൻ നോക്കിയെങ്കിലും, ആ പൗരുഷത്തിന്റെ ഗന്ധം അവളെ വട്ടുപിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. അയാൾ അവളുടെ മുടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി, അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു.
​"സമ്മതിക്കില്ലേ നീ..." അയാൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. മായ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, പകരം അവൾ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടച്ചു. അവളുടെ ആ മൗനം അയാൾക്കുള്ള സമ്മതമായിരുന്നു
രാഘവൻ പിള്ള മായയെ ചുവരോട് ചേർത്ത് നിർത്തി ആഞ്ഞു ചുംബിക്കുന്ന ആ നിമിഷം... പെട്ടെന്നാണ് മുറ്റത്തുനിന്ന് ഒരു കാലൊച്ച കേട്ടത്. പറമ്പിൽ നിന്ന് എന്തോ എടുക്കാൻ വന്ന സുഗുണൻ ഈ കാഴ്ച കണ്ട് തറഞ്ഞു നിന്നുപോയി. സ്വന്തം അച്ഛൻ തന്റെ ഭാര്യയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും സുഗുണന് ദേഷ്യം വന്നു.
​ഭർത്താവ് എന്ന ആ ഒരു ധൈര്യത്തിൽ അവൻ ആഞ്ഞു വിളിച്ചു: "മായേ...!"
​ആ വിളി കേട്ടതും മായ ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് രാഘവൻ പിള്ളയിൽ നിന്ന് മാറി നിന്നു. അവളുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു. പക്ഷേ രാഘവൻ പിള്ളയ്ക്ക് ഒരു കുലുക്കവുമില്ലായിരുന്നു. അയാൾ മുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തി, തന്റെ ആ പഴയ വേട്ടക്കാരന്റെ കണ്ണുകളോടെ സുഗുണനെ ഒന്ന് നോക്കി.
​"എന്താടാ മൈരാ ഒച്ചയുണ്ടാക്കുന്നെ?" രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ കനത്ത ശബ്ദം ഹാളിൽ മുഴങ്ങി.
​ഒട്ടും വൈകാതെ അയാൾ സുഗുണന്റെ അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞു ചെന്ന് അവന്റെ കരണത്ത് ഒന്ന് ആഞ്ഞു പൊട്ടിച്ചു! "പ്പാ...!" അടി കിട്ടിയതും സുഗുണന്റെ മത്തി കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി. അവൻ കവിളും പൊത്തിപ്പിടിച്ചു താഴെ വീഴാൻ പോയി.
​"നീ എന്തിന് പേടിക്കുന്നെ മോളെ..." രാഘവൻ പിള്ള മായയെ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "ഇവൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല."
​അടി കിട്ടിയ വേദനയിലും സുഗുണൻ വിറച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "അച്ഛാ... ഇവളെന്റെ ഭാര്യയാണ്..."
​"ഭാര്യയോ? പ്പ നാറി... ഒരു ഭാര്യക്ക് വേണ്ടത് കൊടുക്കാൻ നിനക്ക് പറ്റോടാ?" രാഘവൻ പിള്ള സുഗുണന്റെ ഷർട്ടിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "എന്താടാ... നിനക്ക് പറ്റുമോ? പറ!"
​സുഗുണൻ ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. അവന്റെ ആ നിസ്സഹായാവസ്ഥ