Chapter Title : മായാവതി 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

തോളിലൂടെ ഇട്ടു. പതുക്കെ അവളുടെ താടി പൊന്തിച്ച് തന്റെ മുഖത്തോട് അടുപ്പിച്ചു.
​"മോളെ... അവൻ ഒരു ആണല്ലെന്ന് എനിക്ക് പണ്ടേ അറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടല്ലേ അവനെ മാറ്റിയത്. നിനക്ക് വേണ്ടത് എന്താണെന്ന് ഈ അച്ഛന് നന്നായി അറിയാം."

​മുറിയിൽ സുഗുണൻ ഇല്ലാത്ത ആ ശൂന്യതയിൽ രാഘവൻ പിള്ള തന്റെ മകന്റെ കുറവുകളെ കുറിച്ച് പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞതും, മായയുടെ ഉള്ളിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ച ദേഷ്യം ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. അവൾ അയാളുടെ കൈകൾ തട്ടിമാറ്റിയില്ലെങ്കിലും, അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കി ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ചോദിച്ചു:
​"അച്ഛൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെയാണോ ഇത് ചെയ്തത്? സുഗുണേട്ടൻ ഒരു ആണല്ല എന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും എന്തിനാ അച്ഛാ ആ കിഴങ്ങന് വേണ്ടി എന്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെ ബലികൊടുത്തത്? എന്തിനാ എന്നെ ഈ തറവാട്ടിലേക്ക് കല്യാണം കഴിച്ചു കൊണ്ടുവന്നത്?"
​മായയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും രാഘവൻ പിള്ള ഒന്ന് തറഞ്ഞു നിന്നു. അയാൾ പെട്ടെന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. ഒരു കനത്ത നിശബ്ദത ആ മുറിയിൽ പടർന്നു. വെളിയിൽ വീശുന്ന കാറ്റിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം. രാഘവൻ പിള്ള തന്റെ തഴമ്പിച്ച വിരലുകൾ കൊണ്ട് മുണ്ടിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
​അയാൾ പതുക്കെ മുഖം ഉയർത്തി. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ പഴയ ആ പിതൃവാത്സല്യമല്ല, മറിച്ച് ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ ആർത്തിയായിരുന്നു. അയാൾ മായയുടെ മുഖത്തേക്ക് പാളി നോക്കിക്കൊണ്ട്, കിതയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
​"പെണ്ണുകാണാൻ വന്ന അന്ന് ചായയുമായി.വന്നു നിന്ന നിന്നെ കണ്ടത് മുതൽ... നീ എന്റെ മനസ്സിൽ അങ്ങ് കേറിക്കൂടിയതാ മോളെ..."
​അയാൾ ഒന്ന് നിർത്തി, അവളുടെ മുഖത്തെ. ഭാവം ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്നിട്ട് ആവേശത്തോടെ തുടർന്നു:
​"നിന്നെ എന്റെ ഈ തറവാട്ടിൽ എത്തിച്ചാലേ എനിക്ക് നിന്നെ എപ്പോഴും കാണാനും, തൊടാനും, അനുഭവിക്കാനും പറ്റൂ എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. സുഗുണൻ ഒരു നിമിത്തം മാത്രമാണ് മോളെ... നിന്നെ എനിക്ക് വേണമായിരുന്നു. എന്റെ മാത്രം പെണ്ണായി നിന്നെ ഇവിടെ നിർത്താൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഈ കല്യാണം നടത്തിയത്!"

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും മായയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. തന്നെ സ്വന്തമാക്കാൻ വേണ്ടി സ്വന്തം