Chapter Title : മായാവതി 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

തന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ ചവിട്ടി മെതിക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
​"എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ നിനക്ക്?" അയാൾ അവളുടെ അടുത്തു വന്നു നിന്ന് പതുക്കെ ചോദിച്ചു. അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ കടുപ്പമുള്ള പുകയില മണവും പൗരുഷത്തിന്റെ ഗന്ധവും അവളെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.
​മായയുടെ വാക്കുകൾ പുറത്തു വന്നില്ല. പേടി കൊണ്ട് അവളുടെ കൈവിരലുകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് ധൈര്യം കിട്ടിയില്ല.
​"അത്... ഒന്നുമില്ല അച്ഛാ..." അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
​രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ പേടിച്ചു എന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി. അയാൾ ആ ചിരി മായയ്ക്ക് കാണാൻ പാകത്തിൽ ഒന്ന് കടുപ്പിച്ചു.
​മായ വേഗം തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ചോദിക്കാൻ വന്നതൊന്നും ചോദിക്കാനാവാതെ, തോറ്റുപോയ ഒരുവളായി അവൾ വേഗം അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് തന്നെ ഓടിക്കയറി. വാതിലിന് പിന്നിൽ നിന്ന് അവൾ കിതച്ചു. പുറത്ത് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ ഗമ നിറഞ്ഞ നടത്തത്തിന്റെ ശബ്ദം അപ്പോഴും അവൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
മായ അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ കനത്ത ശബ്ദം മുഴങ്ങിയത്.
​"മായേ... എനിക്കൊരു ചായ എടുത്തേ മോളെ."
​അടുക്കളയിൽ വേറെ ആരുമില്ലാത്ത ആ സമയത്ത് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ വിളി കേട്ടപ്പോൾ മായയുടെ നെഞ്ചൊന്നു പിടഞ്ഞു. എങ്കിലും മറുത്തു പറയാൻ ധൈര്യമില്ലാതെ അവൾ വേഗം ചായയിട്ട് ഗ്ലാസ്സുമായി ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.
​രാഘവൻ പിള്ള ചാരുകസേരയിൽ അർദ്ധനഗ്നനായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. തോർത്ത് തോളിലിട്ടിട്ടുണ്ട്. മായ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ പതുക്കെ ഒന്ന് നിവർന്നിരുന്നു. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ചായ ഗ്ലാസ്സ് അയാൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.
​ഗ്ലാസ്സ് വാങ്ങുന്നതിനിടയിൽ രാഘവൻ പിള്ളയുടെ തഴമ്പിച്ച വിരലുകൾ മായയുടെ മനോഹരമായ കൈത്തലത്തിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി. അറിയാതെ പറ്റിയതല്ല എന്ന് ഉറപ്പിക്കും വിധം അയാൾ ആ വിരലുകൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിലൂടെ പതുക്കെ ഇഴയിച്ചു. മായയുടെ ഉടലിലൂടെ ഒരു വെറുപ്പിന്റെ മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. അവൾ വേഗത്തിൽ കൈ വലിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അയാൾ പതുക്കെ ഗ്ലാസ്സിൽ പിടി മുറുക്കി അവളെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി.
​എന്നിട്ട് അയാൾ