Chapter Title : മായാവതി 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

ആ കനത്ത ശബ്ദം ഉമ്മറത്ത് വല്ലാതെ മുഴങ്ങി. ആ ശബ്ദം കേട്ടതും മായയുടെ ഉള്ളിലെ ധൈര്യം എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞു. ചോദിക്കണം എന്ന് കരുതിയത്
പേടി കാരണം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി.
​രാഘവൻ പിള്ള പതുക്കെ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അയാൾ തന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ച് വിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൾക്ക് നേരെ ഒരടി വെച്ചു. ആ ഗാംഭീര്യത്തിന് മുന്നിൽ താൻ എത്ര നിസ്സാരക്കാരിയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിപ്പോയി. അയാളുടെ ഓരോ ചുവടും തന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ ചവിട്ടി മെതിക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
​"എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ നിനക്ക്?" അയാൾ അവളുടെ അടുത്തു വന്നു നിന്ന് പതുക്കെ ചോദിച്ചു. അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ കടുപ്പമുള്ള പുകയില മണവും പൗരുഷത്തിന്റെ ഗന്ധവും അവളെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.
​മായയുടെ വാക്കുകൾ പുറത്തു വന്നില്ല. പേടി കൊണ്ട് അവളുടെ കൈവിരലുകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് ധൈര്യം കിട്ടിയില്ല.
​"അത്... ഒന്നുമില്ല അച്ഛാ..." അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
​രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ പേടിച്ചു എന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി. അയാൾ ആ ചിരി മായയ്ക്ക് കാണാൻ പാകത്തിൽ ഒന്ന് കടുപ്പിച്ചു.
​മായ വേഗം തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ചോദിക്കാൻ വന്നതൊന്നും ചോദിക്കാനാവാതെ, തോറ്റുപോയ ഒരുവളായി അവൾ വേഗം അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് തന്നെ ഓടിക്കയറി. വാതിലിന് പിന്നിൽ നിന്ന് അവൾ കിതച്ചു. പുറത്ത് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ ഗമ നിറഞ്ഞ നടത്തത്തിന്റെ ശബ്ദം അപ്പോഴും അവൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
മായ അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ