Chapter Title : മായാവതി 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.
​മായ പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ ഓടിച്ചു കൊണ്ട് മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി. "അച്ഛാ... എനിക്ക് ഒരു കാര്യം അറിയണം..."
​രാഘവൻ പിള്ള അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "എന്താ മോളെ?"
​"അച്ഛനും അമ്മയും തമ്മിൽ ഇങ്ങനെ കളിക്കാറില്ലേ? അമ്മയ്ക്ക് ഇത്രയും വലിയൊരു സുഖം അച്ഛൻ കൊടുക്കാറില്ലേ?"
​രാഘവൻ പിള്ളയുടെ മുഖത്ത് ഒരു മങ്ങിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അയാൾ ദീർഘമായി ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു. "ഇല്ല മോളെ... കുറെ കാലമായി  പഴയതൊന്നും ഇപ്പോൾ അവിടെ നടക്കാറില്ല. ആ പട്ടിണി കാരണമാണ് ഇത്രയും കാലം ഞാൻ ഇത് ഉള്ളിലൊതുക്കി നടന്നത്."
​അയാൾ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ പതുക്കെ ചുംബിച്ചു. "പക്ഷേ ഇന്ന് നീ എന്റെ ആ പട്ടിണി മാറ്റി മോളെ... ഇത്രയും കാലം കൂട്ടി വെച്ചതെല്ലാം നിനക്ക് വേണ്ടിയാണെന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു."
​മായ പതുക്കെ അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ ഒന്ന് നഖം കൊണ്ട് പോറി. "എങ്കിൽ ഇനി അമ്മയുടെ കാര്യം ഓർത്ത് അച്ഛൻ വിഷമിക്കണ്ട. സുഗുണൻ തരാത്തത് അച്ഛൻ എനിക്ക് തന്നാൽ മതി... അച്ഛന് വേണ്ടത് ഞാൻ എപ്പോഴും തരാം."
​അതു കേട്ടതും രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ വീര്യം ഒന്നുകൂടി ഉണർന്നു. അയാൾ അവളെ തന്നിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി മുറുക്കെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. മോളെ സുഗുണൻ പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഒളിഞ്ഞു നോക്കുകയായിരുന്നു.. മായ.. പാവം ആണച്ച.. ആഗ്രഹം കൊണ്ട് നോക്കിയതാവും..ഇനി അച്ഛൻ ചൂടാവണ്ട കേട്ടോ അച്ഛന് ഇപ്പോ വേണേലും ഞാൻ തരാം സുഗുണേട്ടൻ ഉണ്ടെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല... അമ്മ അറിയണ്ട... സാരിയാണ് മോളെ ഭവാനി അറിയണ്ട... അങ്ങനെ രണ്ടു പേരും കിടന്നു...
രാത്രി അവസാനിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് ആ മുറിക്കുള്ളിലെ നിശബ്ദത വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ.....

അടുക്കളയിൽ ആരെയും കാണാതെ സുഗുണൻ ആകെ പരിഭ്രമിച്ചു. അമ്മയെവിടെ? മായയെവിടെ? അവൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു. "മായേ..."
​"ആ ചേട്ടാ... ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ..." അച്ഛന്റെ മുറിയിൽ നിന്നാണ് ആ മറുപടി വന്നത്. ഒരു തരം ആവേശവും അധികാരവും കലർന്ന ശബ്ദം.
​സുഗുണൻ പതുക്കെ അച്ഛന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്നു. അകത്ത്