മായകണ്ണൻ 7

Mayakkannan Part 7 | Author : Crazy AJR | Previous Part

"ഹലോ കൃഷ്ണ ഹോസ്പിറ്റൽ എത്തി."

ഓട്ടോക്കാരന്റെ ശബ്‌ദം കേട്ട് ഒഴുകിയിറങ്ങിയ കണ്ണീര് തുടച്ച് ഞാനിറങ്ങി.

"ദാ."

"മോനെ ബാക്കി,"

"അത് വച്ചോ."

?Ulagame agasivappil aanadhe
Unadhu naanam sindhiye
Uravae adhile naan vasipadhal
Naan un azhaginile
Deivam unargiren
Undhan aruginile
Ennai unarugiren?

അച്ഛനായിരുന്നു.

"അഹ് അച്ഛാ..."

"കണ്ണാ നിയിങ്ങ് വന്നോ??"

"ഓ അച്ഛാ. എനിക്കവളെ കാണണം അച്ഛാ."

"എടാ മണ്ട ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ കുഴപ്പം ഒന്നൂല്ലാന്ന്!"

"അച്ഛനങ്ങനെയൊക്കെ പറയാം. എനിക്കവളെ കാണാണ്ട് ഒരു സമാധനോം ഇല്ല."

"എടാ കാലിന് ചെറിയൊരു ഒടിവ് പിന്നെ നെറ്റി ചെറുതായി പൊട്ടി. അത്രേയുള്ളൂ. കൊറോണയൊക്കെ അല്ലെ അത് കൊണ്ട് ഇവിടെ കിടത്താൻ പറ്റത്തില്ല. ദേ ഇപ്പൊ ഡിസ്സ്‌ചാര്ജ് എഴുതി തന്നെയുള്ളൂ."

"സത്യാണോ??"

കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാവതെ ഞാൻ തിരക്കി.

"പിന്നെ ഞാനെന്തിനാ ഈ കാര്യത്തിൽ നുണ പറയുന്നേ??"

അത്രയും നേരം വിളിച്ച എല്ലാ ദൈവങ്ങൾക്കും നന്ദി പറയുവായിരുന്നു ഞാൻ. എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിച്ച് കൂട്ടി. അവൾക്കൊന്നും പറ്റില്ലല്ലോ! ഇപ്പോഴാ സമാധാനം ആയത്.

"ടാ നീ എന്താ ഫോണും on ആക്കി വച്ചിട്ട് ഉറങ്ങുവാ??"

"ഏയ്. അച്ഛാ നിങ്ങളിപ്പോ എവിടാ??"

"ഞാനിവിടെ casuvality യിലുണ്ട്. നിയൊന്നിണ്ടോട്ട് വാ."

"അഹ് ദേ വരുന്നു."

ഫോൺ കാട്ടാക്കി ഒരൊട്ടമായിരുന്നു. casuvality ൽ എത്തിയപ്പോ bill അടച്ചിട്ട് വരുന്ന അച്ഛനെയാണ് കണ്ടത്.

"അച്ഛാ മായയെവിടെ??"

"ദോ ഇരിക്കുന്നു നിന്റെ മായാ."

സൈഡിലായിഒരു വീൽചെയറിൽ അവൾ എന്നേം നോക്കി ചിരിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞാനും ചിരിച്ചുപ്പോയി.

"ടാ ഞാൻ വണ്ടിയെടുക്കട്ടെ, നീ ഈ കൊച്ചിനേം കൊണ്ട് വാ."

"അഹ്."

അച്ഛൻ അങ്ങോട്ട് മാറിയതും ഹോസ്പിറ്റൽ ആണെന്ന് കൂടി നോക്കാതെ ഞാനവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു. അവളെന്നെയും.

"ഹവു,വ്....,"

നെറ്റി അനങ്ങിയത് കൊണ്ടാവാം അവൾക്ക് വേദന എടുത്തു.

"സോറി."

അവൾ ചിരിച്ചു. വീൽചെയറും ഉരുട്ടി വെളിയിൽ പാർക്ക് ചെയ്ത് ഇട്ടിരുന്ന അച്ഛന്റെ വണ്ടിക്കടുത്തേക്ക് പോയി. പിന്നിലെ ഡോർ തുറന്ന് വീൽചെയറിന്ന് ഞാനവളെ എടുത്തു. ആദ്യം