Chapter Title : മായികലോകം 12 [രാജുമോന്‍]

തീരുമാനിച്ച സമയത്തായിരുന്നു ഞാന്‍ നാട്ടില്‍ വന്നത്. ആണ് ഞാന്‍  ആ സമയത്ത് തന്നെ ആയിരുന്നു ശ്രുതിയുടെ കല്യാണവും. നിനക്കൊരു സര്‍പ്രൈസ് തരാം എന്നു കരുതി ആണ് ഞാന്‍ നിന്നെ വിളിച്ചതും കല്യാണത്തിന് വന്നതും. പക്ഷേ സര്‍പ്രൈസ് നീ ആണ് എനിക്കു തന്നത്. എന്‍റെ ഹൃദയം തകര്‍ന്ന ദിവസം.  പക്ഷേ അന്നും നമ്മള്‍ സ്വപ്നം കണ്ട ജീവിതത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാന്‍ സമയമായിരുന്നില്ല. എല്ലാത്തിനും അതിന്റേതായ സമയമുണ്ട് ദാസാ എന്നു പറയുന്ന പോലെ ഇപ്പോഴാണ് എല്ലാം ഒത്തു വന്നത്.

ഒരുപാട് പറയാന്‍ ഉണ്ട്. ഒരു യുഗം തന്നെ പറഞ്ഞാല്‍ തീരാത്ത അത്രയും. എല്ലാം ഞാന്‍ പറയാം. ഇപ്പോ നിന്‍റെ കിളി പോയി ഇരിക്കുകയാണെന്ന് എനിക്കു നന്നായി മനസിലാകുന്നുണ്ട്.”

“നീരജ്.. അത്..”

“നീ ഒന്നും പറയേണ്ട.. എല്ലാം എനിക്കറിയാം. നിനക്കു എന്നെ വിട്ടു പോകാന്‍ ആകില്ല എന്നു എനിക്കു നന്നായറിയാം.”

“എന്നാലും”

ഒരു എന്നാലുമില്ല. ഞാന്‍ മനസിലാക്കിയിടത്തോളം വേറെ ആരെങ്കിലും നിന്നെ മനസിലാക്കിയിട്ടുണ്ടോ?”

അതും പറഞ്ഞു നീരജ് വന്നു അവളുടെ തോളില്‍ കൈ വച്ചു.

പിന്നെ അവളെ ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

“ഒരു ശക്തിക്കും നമ്മളെ പിരിക്കാന്‍ ആകില്ല. നീ എനിക്കായി പിറന്നവള്‍ ആണ്. എന്‍റെ പെണ്ണ്.”

മായ നീരജിന്‍റെ ദേഹത്തെക്കു ചാഞ്ഞു.

മുടികള്‍ വകഞ്ഞുമാറ്റി മായയുടെ കഴുത്തില്‍ നീരജ് മെല്ലെ തടവിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

വലതു കൈ കൊണ്ട് അവന്‍ അവളുടെ പുറം തലോടുകയായിരുന്നു അപ്പോള്‍.

“എന്തൊരു തണുപ്പാ പൊന്നൂസേ നിന്‍റെ കഴുത്ത്”.

അതും പറഞ്ഞു നീരജിന്‍റെ ചുണ്ടുകള്‍ അവളുടെ പിന്‍കഴുത്തില്‍ അമര്‍ന്നു.

അതോടൊപ്പം അവന്‍റെ കൈകള്‍ താഴേക്കു പോയി അവളുടെ കുണ്ടികളില്‍ അമര്‍ത്തി.