Chapter Title : മായികലോകം 5 [രാജുമോന്‍]

ആകുന്നത് നല്ലതാ” “എന്നാലും വേണ്ട” “നിന്നെ ഞാന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നില്ല. എന്തെങ്കിലും കാര്യത്തില്‍ ഞാന്‍ നിന്‍റെ ഇഷ്ടം കണക്കാക്കാതെ ഇരുന്നിട്ടുണ്ടോ?” “ഇല്ല. അതുകൊണ്ടല്ലേ എനിക്കു നിന്നോടു ഭയങ്കര ഇഷ്ടം” “എന്നാ ആ ഇഷ്ടം ഒരു ഉമ്മയായി തന്നൂടെ?” “ഇങ്ങനെ ആണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഫോണ്‍ വെക്കും കേട്ടോ” “ദേഷ്യപ്പെടല്ലേ പൊന്നേ.” “ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാല്‍ ദേഷ്യപ്പെടും” “ഇല്ല പറയുന്നില്ല. പോരേ?” “ഉം” “ഫ്രണ്ട്സ് എല്ലാരും ചോദിക്കും നിങ്ങള്‍ ടച്ചിങ്സ് ഒന്നും ഇല്ലേ എന്നു?” “ഞാന്‍ പറയും ഉണ്ടെന്നു” “അതെന്തിനാ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞേ. എന്നെക്കുറിച്ചെന്തു വിചാരിക്കും അവര്‍?. ഞാന്‍ മിണ്ടൂലാട്ടോ” “ലവേഴ്സ് ആയാല്‍ തൊടലും പിടിക്കലും ഒക്കെ ഉണ്ടാകും. നമ്മളെ പോലെ പരിശുദ്ധപ്രേമം ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല. അപ്പോ അവരെങ്കിലും ഇത് കേട്ടു ഒന്നു സന്തോഷിച്ചോട്ടെ”

“അങ്ങിനെ ഇപ്പോ സന്തോഷിക്കേണ്ട” “ഇല്ലെടീ. ഞാന്‍ അങ്ങിനെ പറയോ? അതും എന്‍റെ പെണ്ണിനെ മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില്‍ മോശക്കാരി ആക്കി?” “അറിയില്ല” “അപ്പോ അത്രേ ഉള്ളൂ എന്നെപ്പറ്റി വിശ്വാസം?” “ഞാന്‍ അങ്ങിനെ ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ചല്ല പറഞ്ഞത്.” “എനിക്കറിയാം പൊന്നേ. നീ ഇത്ര സില്ലി ആയാലോ. വിഷമിക്കാന്‍ വേണ്ടി പറഞ്ഞതല്ല ഞാന്‍. അതൊക്കെ പോട്ടെ.. റൂമിലിപ്പോ ആരുമില്ലേ?” “ഇല്ല. ഒറ്റയ്ക്കേ ഉള്ളൂ.” “അതാണ് മാഡം ഇത്രനേരം സംസാരിച്ചത്. ഞാനും വിചാരിച്ചു ഇവള്‍ക്കെന്തു പറ്റി എന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ അഞ്ചു മിനിട്ട് സംസാരിച്ച് വെക്കുന്ന പെണ്ണാല്ലേ നീ” “ഞാനിപ്പോ എന്താ വേണ്ടേ? കട്ട് ചെയ്യണോ ഫോണ്‍? “അയ്യോ വേണ്ട. ആദ്യമായിട്ടാ ഇത്രയും നേരം എന്‍റെ പെണ്ണിനോട് ഫോണില്‍ സംസാരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു പോയതാ. ക്ഷമീ.” “ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു” “മൂഡ് ഓഫ് ഒക്കെ മാറിയില്ലേ?” “മാറി വരുന്നു” “മൂഡ് ആക്കണോ” “വേണ്ട” “എനിക്കു കുഴപ്പമില്ല.” “എനിക്കു കുഴപ്പമുണ്ട്” “എന്നാ വേണ്ട” “നല്ല കുട്ടി” “നീ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഞാന്‍ നല്ല കുട്ടി തന്നെയാ” “അല്ലെന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞോ?” “പറഞ്ഞില്ല. എന്നാലും ആ വാക്കുകളില്‍ അങ്ങിനെ ഫീല്‍ ചെയ്യുന്നു” “ഞാന്‍ അങ്ങിനെ ഉദ്ദേശിച്ചൊന്നും അല്ല പറഞ്ഞത്” “എനിക്കറിയാടോ. ഞാന്‍ വെറുതെ തമാശയ്ക്ക് പറയുന്നതല്ലേ. അപ്പോഴേക്കും സീരിയസ് ആക്കുന്നതെന്തിനാ?” “ഞാനിങ്ങനെയാ. “ “എനിക്കറിയാം. എന്നാലും കുറേ ഒക്കെ മാറ്റം ഉണ്ട്. കുറച്ചൊക്കെ