Chapter Title : മായികലോകം 5 [രാജുമോന്‍]

തിരിച്ചും കൌണ്ടര്‍ അടിക്കാന്‍ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.” “പിടിച്ച് നില്‍ക്കണ്ടേ എന്‍റെ ചെക്കന്‍റെ മുന്നില്‍” “വേണം വേണം.”

“അപ്പൊ ഞാന്‍ ഫോണ്‍ വെക്കട്ടെ” “വെച്ചിട്ടു എവിടെ പോകുന്നു?” “എവിടേം പോണില്ല” “എന്നാ പിന്നെ നമുക്ക് മിണ്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കാം” “എന്തു മിണ്ടാന്‍” “എന്തൊക്കെ മിണ്ടാന്‍ കിടക്കുന്നു?” “എന്തു” “പ്രണയിക്കുന്നവര്‍ക്കുണ്ടോ സംസാരിക്കാന്‍ വിഷയം ഇല്ലാത്തത്” “എന്നിട്ട് നമ്മള്‍ അങ്ങിനെ ഒന്നും പറയാറില്ലല്ലോ? “ഞാന്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങുന്പോഴേക്കും നീ ഫോണ്‍ വെക്കുമല്ലോ. അതുകൊണ്ടല്ലേ.” “എന്നാ ഇന്ന് ഞാന്‍ ഫോണ്‍ വെക്കില്ല. പറഞ്ഞോ” “അയ്യട. ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു പേടി ആയിട്ടല്ലേ. എനിക്കു മനസിലായി മോളേ.” “അതൊന്നുമല്ല” “എന്തായാലും ഞാന്‍ ഭയങ്കര ഹാപ്പി ആണ്.” “എന്തുപറ്റി?” “ഇത്രനേരം നിന്നോടു മിണ്ടാന്‍ പറ്റിയല്ലോ” “ഉം” “വേറെ ആരുമില്ലേ അവിടെ?” “ഇല്ല. ഞാന്‍ മാത്രേ ഉള്ളൂ.” “ഇവിടെയും ഞാന്‍ മാത്രേ ഉള്ളൂ.. ഇങ്ങോട്ട് പോരുന്നോ?” “എന്തിന്?” “വെറുതെ കണ്ണും കണ്ണും നോക്കി ഇരിക്കാം. വേണെങ്കില്‍ തൊട്ടുരുമ്മി ഇരിക്കാം” “അയ്യട” “എന്തു അയ്യട.. നീ എന്‍റെ പെണ്ണല്ലേ. പിന്നെന്താ” “ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാല്‍ സത്യം പറയുമോ?”

“എന്താ മോളൂ? ചോദിക്കൂ” “സത്യം പറയുമോ? അത് പറ.” “നിന്നോടു ഞാന്‍ എന്തെങ്കിലും കള്ളം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?” “നീ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചോദിക്കുമ്പോ ഞാന്‍ എതിര്‍ക്കുന്നത് നിനക്കു ഇഷ്ടം ആകുന്നില്ലല്ലേ?” “എടീ പോത്തേ.. ഞാന്‍ നിന്‍റെ ശരീരം കണ്ടിട്ടല്ല നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്. നിന്‍റെ മനസ്സ് കണ്ടിട്ടാണ്. അത് നിനക്കു അറിയില്ലേ?” “അറിയാം. എന്നാലും ചോദിച്ചതാ” “ശരീരവും ഇഷ്ടമാണുട്ടോ.  ഒടുക്കത്തെ ഗ്ലാമര്‍ അല്ലേ നിനക്കു. ആണുങ്ങളുടെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അസ്സല്‍ ചരക്ക്” “ഛീ. പോടാ. എനിക്കിങ്ങനെ പറയുന്നതു ഇഷ്ടമല്ല എന്നു അറിയില്ലേ?” “നിന്നോടല്ലാതെ പിന്നെ വേറെ ആരോടാ ഞാന്‍ പറയുക? എന്നായാലും നീ എന്‍റെ പെണ്ണ് ആകാന്‍ ഉള്ളതല്ലേ” “അത് ആകുമ്പോഴല്ലെ. ആകട്ടെ. എന്നിട്ട് ആലോചിക്കാം” “ഈ കണക്കിനു പോയാല്‍ ഞാന്‍ കന്യകന്‍ ആയി തന്നെ ജീവിക്കേണ്ടി വരും എന്നാ തോന്നുന്നേ” അത് കേട്ടതോടെ മായ അറിയാതെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അപൂര്‍വം അവസരങ്ങളില്‍ മാത്രമാണു മായ മനസ് തുറന്നു ചിരിക്കാറ്. “എന്തു ഡ്രസ് ആണ് നീ ഇട്ടിരിക്കുന്നേ ഇപ്പോ?” “ഞാനോ?” “പിന്നെ