Chapter Title : മായികലോകം 5 [രാജുമോന്‍]

ഞാനോ? നിന്നോടല്ലേ ചോദിച്ചേ?” “ഞാനിപ്പോ ഒരു മിഡിയും ടോപ്പും” “ആഹാ.. നീ അതൊക്കെ ഇടുമോ? നിന്നെ ഞാന്‍ ആകെ കണ്ടിട്ടുള്ളത് ചുരിദാര്‍ ഇട്ടിട്ടു മാത്രമാ.” “അത് ഫ്രണ്ട്സ് എല്ലാരും കൂടി ഷോപ്പിങ്ങിന് പോയപ്പോ നിര്‍ബന്ധിച്ച് വാങ്ങിയതാ.” “അഹ്. ആണോ?.. മിഡി നല്ല ഇറക്കം ഉണ്ടോ?” “ഇല്ല. മുട്ടുവരെ” “ശ്ശൊ.. കാണാന്‍ തോന്നുന്നു. “ “എന്തു? “ഇപ്പോ നീ ഇരിക്കുന്ന ഡ്രസില്‍. അല്ലാതെ ഡ്രസ് ഇല്ലാതെ കാണാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ” “പോടാ”

“ ഞാനിപ്പോ സ്വപ്നം കാണുകയാ ആ ഡ്രസ് ഇട്ടിട്ടു എന്‍റെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നത്. ആ കാലുകള്‍ ഒക്കെ.. ഷാള് കൊണ്ട് മറക്കാത്ത ടോപ്. ഹോ. ഓര്‍ക്കാന്‍ കൂടി വയ്യ. “ “എന്നാ ഓര്‍ക്കണ്ട” “പിണങ്ങല്ലേ മോളൂ. ഞാന്‍ മനസില്‍ ആഗ്രഹിച്ചതല്ലെ. നിന്നോടല്ലാതെ പിന്നെ ആരോട് പറയും?” “എന്നാലും എനിക്കെന്തോ പോലെയാ ഇങ്ങനൊക്കെ സംസാരിക്കുമ്പോ.” “ഇല്ല മോളൂ. പേടിക്കേണ്ട ഓവര്‍ ആകുന്നൊന്നുമില്ല.” “ഉം” “നീ സാരി ഉടുക്കില്ലേ?” “ഒന്നു രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഉടുത്തിട്ടുണ്ട്” “ഞാന്‍ നിന്നെ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു രണ്ടു മൂന്നു പ്രാവശ്യം. സാരി ഉടുത്ത്. അതും പോക്കിളിന് താഴെ ഇറക്കി ഉടുത്തിട്ടു. വയറും ബ്ലൌസിന്‍റെ മുഴുപ്പൊക്കെ ശരിക്ക് കാണിച്ചിട്ട്.” “ഞാന്‍ ഫോണ്‍ വെക്കണോ?” “വേണ്ട നിര്‍ത്തി. പറയുന്നില്ല. എന്നാലും ഒരു ആഗ്രഹം എനിക്കു. ഞാന്‍ സ്വപ്നം കണ്ടപോലെ എപ്പോഴാ നിന്നെ കാണാന്‍ പറ്റുക?” “കല്യാണം കഴിഞ്ഞു” “അതിനു മുന്പ് പറ്റില്ലെ?” “ഇല്ല” “ഡ്രസ് ഇല്ലാതെ അല്ലല്ലോ ഞാന്‍ ചോദിച്ചതു. സാരി ഉടുത്തിട്ടു കാണാന്‍ അല്ലേ?” “എനിക്കു സാരി ഉടുക്കാന്‍ അറിയില്ലെടാ. അമ്മ ഉടുപ്പിച്ചു തന്നതാ.” “അമ്മയോട് ഉടുപ്പിച്ചു തരാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ മതി” “എപ്പോഴെങ്കിലും ഉടുക്കാം. പക്ഷേ നീ പറഞ്ഞപോലെ വയറു കാണിച്ചൊന്നും ഉടുക്കൂല” “വേണ്ട. ഞാന്‍ സാരി താഴ്ത്തിയിട്ടു കണ്ടോളാം.” “അങ്ങിനെ ആണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഉടുക്കൂലാട്ടൊ” “എന്നെ നിനക്കറിയില്ലേ പോത്തേ”

“പോത്ത് അല്ല എരുമ” “എരുമ അല്ല പശു. നല്ല സിന്ധിപശു” “ഛീ. പോടാ..” “ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടോ എന്‍റെ പൊന്നിന്?” “ഉണ്ടെങ്കില്‍” “ഉണ്ടെങ്കില്‍ സഹിച്ചോ.” “സംസാരം ഓവര്‍ ആകുന്നുണ്ട്” “നീ എനിക്കുള്ളതല്ലേ. നേരിട്ടു പറയുന്നതല്ലല്ലോ. ഫോണിലൂടെ അല്ലേ?” “എന്നാലും