Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ [യോനീ പ്രകാശ്‌]

ശ്രമമാണ്.

എന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു കുളിര്‍ മഴ പെയ്തപോലെ തോന്നി.

ഫീസടിച്ചു പോകാന്‍ തുടങ്ങിയ സമയത്ത് ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്ന ഫീലായിരുന്നു എനിക്ക്.

തല്ക്കാലത്തെക്കെങ്കിലും രക്ഷപ്പെട്ടതിന്റെ ആശ്വാസത്തില്‍ എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയി.

"യ്യോ ..എന്ത് പറ്റി .. എന്തേ കണ്ണൊക്കെ നെറഞ്ഞിരിക്ക്ണേ..സുഖോല്ല്യെ മോന്..? “

കുഞ്ഞേച്ചി പെട്ടെന്ന് എന്റെ ദേഹത്ത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് മാറി.

അവളൊരു‍ വേവലാതിയോടെ എന്റെ നെറ്റിയിലും നെഞ്ചിലുമൊക്കെ തൊട്ടു നോക്കി.

"ചൂടൊന്നും ഇല്ല്യെലോ...പിന്നെന്താ കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞിരിക്ക്ണേ..?”

അവള്‍ കട്ടിലില്‍ നിന്നിറങ്ങിയ ശേഷം എന്നെ എഴുന്നെല്‍പ്പിച്ചിരുത്തി.

ഞാന്‍ കാല്‍ കട്ടിലിന് താഴോട്ടിട്ട് മുഖം കുനിച്ച് കൂനിക്കൂടിയിരുന്നു.

"സ്കൂളില്‍ വല്ല പ്രശ്നോം ണ്ടായോ.. കുഞ്ഞേച്ചിയോടു പറ...മാഷന്മാരാരേലും വഴക്ക് പറഞ്ഞോ ?”

അവളെന്റെ താടി പിടിച്ചുയര്‍ത്തി അനുകമ്പയോടെ ചോദിച്ചു.

കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ സാമീപ്യം എന്നെ കൂടുതല്‍ ആര്‍ദ്രമാക്കി.

മനസ്സിലെ കുറ്റബോധവും അടങ്ങാത്ത ഭയാശങ്കകളും എവിടെയെങ്കിലും ഒന്നിറക്കി വെക്കാന്‍ പറ്റിയിരുന്നെങ്കിലെന്ന്‍ ആത്മാര്‍ഥമായും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന നിമിഷമായിരുന്നു അത്.

ആ ഇരുപ്പില്‍ തന്നെ വാടി വീഴുന്ന പോലെ ഞാന്‍ കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ മാറിലേക്ക് മുഖം ചേര്‍ത്ത് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് വിങ്ങിക്കരഞ്ഞു.

കുഞ്ഞേച്ചി കാര്യമറിയാതെ അന്ധാളിച്ചു പോയി. എനിക്ക് കാര്യമായെന്തോ സങ്കടമുണ്ടെന്ന് അവള്‍ക്ക് തോന്നിക്കാണും.

അവളെന്റെ മുഖം മാറോട് ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ മുടിയിഴകളിലൂടെ വിരലോടിച്ച് ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് എന്നോട് കൂടുതല്‍ ചേര്‍ന്ന് നിന്നു.

"സാരോല്ല...കരയണ്ടട്ടോ,കുഞ്ഞേച്ചിയില്ലേ കൂടെ...എന്തായാലും അസുഖമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ..?”

ഞാന്‍ അതേ ഇരിപ്പില്‍ തന്നെ ഇല്ലെന്ന് തലയിളക്കി.

അപ്പോള്‍ കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ കൂമ്പി വരുന്ന ആ ഇളം മുലകളിലൂടെ എന്റെ മുഖമൊന്നു ഉരസിനീങ്ങി.

അടുത്ത ക്ഷണം എന്റെ കുണ്ണയില്‍ ഒരു തരിപ്പ് പടര്‍ന്നു.