Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ [യോനീ പ്രകാശ്‌]
എന്റെ നെറ്റിയില്‍ ചുണ്ടുകളമര്‍ത്തി.
"കാര്യെന്താന്ന്‍ ഞാന്‍ ഇനി ചോദിക്കില്ല..അത് എന്തേലുമാവട്ടെ.. പക്ഷെ, ഇനി മുതല്‍ കുഞ്ഞേച്ചിയോട് ഒളിക്കാനുള്ള ഒരു കാര്യോം മോന്റെടുത്ത് ണ്ടാവാന്‍ പാടില്ല്യാട്ടോ.. അത് കുഞ്ഞേച്ചിയ്ക്ക് വല്ല്യ സങ്കടാ…”
അവളുടെ വാക്കുകള്‍ എനിക്ക് തന്ന ആശ്വാസം ചെറുതായിരുന്നില്ല. അറിയാതെ ചെയ്തു പോയ തെറ്റാണെന്ന് പറഞ്ഞാ അത് മനസ്സിലാക്കാനും ക്ഷമിക്കാനും കുഞ്ഞേച്ചിയെങ്കിലും മനസ്സ് കാണിക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോ എന്റെ പാതി ഭയം മാറി.
"പിന്നെണ്ടല്ലോ …”
താക്കീത് പോലൊന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ അവളെന്റെ കവിളിലോന്നു കിഴുക്കി.
….ഈ ഉണ്ടക്കണ്ണ്‍ ഇനിയിങ്ങനെ നിറഞ്ഞു കണ്ടാലുണ്ടല്ലോ...കുഞ്ഞേച്ചിടെ കയ്യീന്ന് നല്ല പെട കിട്ടും..ചന്തീടെ തൊലി ഞാന്‍ കളയും...അപ്പൊ ന്റെ മോന്‍ ശരിക്കും കരയും..”
എന്റെ ചുണ്ടില്‍ അറിയാതൊരു ചിരി വിടര്‍ന്നു.
"ആഹാ..ചിരിക്കുന്നോ ..”
അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചേച്ചി എന്റെ കവിളില്‍ അമര്‍ത്തിയൊന്നു ചുംബിച്ചു.
അടുത്ത ക്ഷണത്തില്‍ മനസ്സിലൊരു ഉള്‍വിളിയുണ്ടായ പോലെ ഞാനും ചേച്ചിയുടെ പതുപതുത്ത കവിളില്‍ ഉമ്മ വച്ചു.
ചേച്ചി ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.
"ആഹാ..ഇപ്പൊ ആള് പുലിയായല്ലോ..”
ശേഷം അവളെന്റെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.
"വാ..അത്താഴം കഴിക്കാം ..ഇന്നിനി പഠിക്കാനൊന്നും നിക്കണ്ട..മനസ്സ് ശരിയല്ലാതെ പഠിച്ചു കളക്ടറൊന്നുമാകാന്‍ നിക്കണ്ട സാറ്.. വാ..!”
ഞാനാ പതിയെ കൈകള്‍ വിടുവിച്ചു.
"എനിക്കൊന്നും വേണ്ട കുഞ്ഞേച്ചീ..വിശപ്പില്ല ..ഒന്ന് കിടന്നാ മതി.”
അവളെന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അല്‍പനേരം നിന്നു.
"ശരി...എന്ന കിടന്നോ...ഒറങ്ങിക്കളയരുത്..കൊറച്ചു കഴിഞ്ഞു പാല്‍ കൊണ്ടോരാം ..അത്താഴപ്പട്ടിണി കെടന്നാ സേത്വേടത്തി വഴക്ക് പറയും.”
ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെ പേര് കേട്ടതേ വീണ്ടുമെന്നില്‍ ഒരു വിറയല്‍ അനുഭവപ്പെട്ടു.
കട്ടിലില്‍ കയറി തലവഴി പുതയ്ക്കുമ്പോള്‍ കുഞ്ഞേച്ചി ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്ത് വാതില്‍ ചാരുന്ന ശബ്ദം
💬 Comments
View all comments