Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ [യോനീ പ്രകാശ്‌]

മനസ്സില്‍ വരുന്നില്ല.

“എന്ത് പുസ്തകാ അമ്പുട്ടന്‍ വായിച്ചെ..?”

അവര്‍ എന്തോ മനസ്സിലായെന്ന ഭാവത്തോടെ ഒരു ഗൂഡമായ പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി.

കയ്യോടെ പിടിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി .

ഞാന്‍ എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ അവരുടെ മുന്നില്‍ നിന്നുരുകി.

“ങ്ഹും...അപ്പൊ അങ്ങനെയാണ്..ല്ല്യേ..ഏതോ ഒരു വൃത്തികെട്ടതൊക്കെ മനസ്സില്‍ കേറ്റി.. ങ്ഹും.. ആട്ടെ എവിടുന്നാ ആ സാധനം കിട്ടിയേ..?”

“അത്...എന്റെ ക്ലാസ്സില്‍...”

ഞാന്‍ നിന്നു വിക്കി.

ഏട്ടത്തിയമ്മ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.

എന്നിട്ട് മെല്ലെ എന്റെ ഇരു കവിളിലും കൈകള്‍ കൊകൊണ്ട് താങ്ങി മുഖം അവര്‍ക്കഭിമുഖമായി ഉയര്‍ത്തി.

ഒരു പതറലോടെ ഞാനാ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

അവരുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഒരു വല്ലാത്ത കുസൃതി നിറഞ്ഞ തിളക്കം ഞാന്‍ കണ്ടു.അതില്‍ വാത്സല്ല്യവും,ശാസനയും,സ്നേഹവുമൊക്കെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി.

അവരുടെ മുഖം എന്നോടടുത്തു വന്നു.

ആ മുഖം ഇത്ര അടുത്തു ഇതേപോലൊരു ഭാവത്തോടെ ആദ്യമായാണ്‌ കാണുന്നത്.

എന്റെ ചെവിയിലെന്ന പോലെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍, അതിലേറെ ഒരു മൃദു മന്ത്രണം പോലെ ആ സ്വരം എന്റെ മുഖത്തു വന്നു പതിഞ്ഞു.

“ഈ പ്രായമുണ്ടല്ലോ..അതേ വളരെ അപകടം പിടിച്ചതാ..കണ്മുന്നില്‍ കാണുന്നത്.. അത് കല്ലായാലും കടിച്ചു നോക്കി രുചിയറിയണമെന്ന് തോന്നും...മുള്ളിലൂടെ നടക്കണമെന്ന് തോന്നും...ചിറകടിച്ചു പറക്കാനും പൂക്കളില്‍ ചെന്നിരിക്കാനും തോന്നും...പിന്നെ..

ആ മുഖത്ത് ഒരു വശ്യമായ പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു.

“...വൈകുന്നേരം വന്ന ഒരു അവസ്ഥയില്ല്യെ..അത് ഒരു ലഹരി പോലെ കാല്‍ നഖം മുതല്‍ തലച്ചോര്‍ വരെ അടിമപ്പെടുത്തും..!”

ആ വാക്കുകളോടൊപ്പം വരുന്ന അവരുടെ ശ്വാസം എന്റെ മുഖത്ത് വന്നലയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആ ഉഛ്വാസത്തിന് പോലും മനം മയക്കുന്ന ഒരു ഗന്ധം.!
അതെന്നിലേയ്ക്ക് ഒരു നീര്‍ച്ചാലിലൂടെയെന്ന പോലെ ഏതോ ഒരു മാസ്മരിക അവസ്ഥയെ ഒഴുക്കി വിട്ടു.

ഞാന്‍ പതിയെ കണ്ണുകളച്ചു.

അവര്‍ അറിയാതെ അവരുടെ വായിലൂടെ വരുന്ന ആ മദഗന്ധത്തെ ഞാന്‍ സ്വയമറിയാതെ നാസാദ്വാരത്തിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റി.

ഞാനേതോ മായാലോകത്തേക്ക് വഴുതി വീണ പോലെ തോന്നി..!
അവിടെ എന്നെ ആവാഹനം ചെയ്യാന്‍ ഇരു കയ്യും വിരിച്ചു പിടിച്ച് ,ഇരു കവിളിലും നുണക്കുഴികള്‍ വിരിയിക്കുന്ന നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ എന്റെ ഏട്ടത്തിയമ്മ നില്‍ക്കുന്നു.

അവരുടെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന സ്വരം ഏതോ