Chapter Title : മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ [യോനീ പ്രകാശ്‌]

കേട്ടു. കൊലുസ് ശബ്ദം നടന്നു മറയുന്നതിന്റെ അലകള്‍ താഴ്ന്നു വന്നു.

ഏട്ടത്തിയമ്മയും പേടിയും വീണ്ടുമെന്നെ ഗ്രസിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

മുറിയിലെ ഇരുട്ടിനെ അന്നാദ്യമായി ഞാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി.

ഒരു അഞ്ചു മിനുറ്റ് കഴിഞ്ഞു കാണും.

ഇടനാഴിയില്‍ കൊലുസ് ശബ്ദം മേല്ലെയായി കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

കുഞ്ഞേച്ചി പാല് കൊണ്ട് വരുന്നതാവും.

കൊറച്ചു നേരം ഒപ്പമിരിക്കാന്‍ പറയണം.. അവളോടൊപ്പമിരിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സിന് നല്ല ആശ്വാസമാണ്.

കൊലുസ് ശബ്ദം അടുത്തടുത്ത് വന്നു..വാതില്‍ പതിയെ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം ശ്രവിച്ചു ഞാന്‍ അതേപോലെ തന്നെ കിടന്നു.

കുഞ്ഞേച്ചി വന്നു മാറ്റിക്കോളും പുതപ്പോക്കെ.

മുറിയില്‍ ലൈറ്റ് തെളിഞ്ഞു.

കുഞ്ഞേച്ചി പുതപ്പ് വലിച്ചു മാറ്റുന്നതിനായി ഞാന്‍ കാത്തു.

ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.

ഒരു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു...ഒന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ല.

ഇതെന്താണ് കാര്യമെന്ന ചിന്തയോടെ ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

തലയില്‍ നിന്നും പുതപ്പ് ഊര്‍ന്നു വീണു.

മുന്നിലതാ നില്‍ക്കുന്നു ഏട്ടത്തിയമ്മ….!!

അപ്പൊ കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നതെയുള്ളു എന്നപോലെ ഈറനായ മുടിയില്‍ വെളുത്ത തോര്‍ത്ത് മുണ്ട് ചുറ്റിക്കെട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ വിറങ്ങലിച്ചു പോയി.

അവര്‍ എന്നെത്തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ കയ്യും കെട്ടി വച്ച് നില്പാണ്.

ഞാനാകെ ചൂളി..അവരെ അഭിമുഖീകരിക്കാന്‍ എനിക്ക് ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അതിനിടയിലും ഞാന്‍ മുരിയിലോന്നാകെ പാളി നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇല്ല..കുഞ്ഞേച്ചി എങ്ങുമില്ല.

ഞാനും ഏട്ടത്തിയമ്മയും മാത്രമേയുള്ളൂ..

ഞാന്‍ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാന്‍ പോകുകയാണ്.. പറയാന്‍ ഒരു ന്യായവാദങ്ങളുമില്ലാതെ ചൂളിപ്പിടിച്ച് ഇരിക്കേണ്ടി വരുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍ ആരംഭിക്കാന്‍ പോകുകയാണ്..

എന്നെ ആകെ വിയര്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
തലയിലെക്കൊരു വിറയല്‍ കടന്ന് വരുന്നപോലെ ..

"ഡാ ..!”

ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെ ശബ്ദം ഇടി മുഴക്കം പോലെ എന്റെ കാതില്‍ വന്നടിച്ചു.

“നീയെന്താ ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ വരാത്തെ..പട്ടിണി